Η προσευχή, όπλο ισχυρό
«Καὶ παρεβιάσαντο αὐτόν» [1]
— Γέροντα, μένει ψυχρή η καρδιά μου στην προσευχή.
— Είναι γιατί ο νους δεν δίνει τηλεγράφημα στην καρδιά. Ύστερα στην προσευχή χρειάζεται να εργασθή κανείς· δεν μπορεί από τη μία στιγμή στην άλλη να φθάση σε κατάσταση, ώστε να μη φεύγη καθόλου ο νους του.
Θέλει υπομονή. Βλέπεις, ο άλλος χτυπάει την πόρτα, ξαναχτυπάει, περιμένει, και μετά ανοίγει η πόρτα. Εσύ θες να χτυπήσης μία και να μπής μέσα. Δεν γίνεται έτσι.
Όταν ξεκινάς να πής την ευχή, δεν έχεις επιθυμία γι’ αυτό;
— Αισθάνομαι την ανάγκη για βοήθεια, γιατί νιώθω αδύναμη.
— Ε, από ’κεί ξεκινάει κανείς. Στην προσευχή χρειάζεται επιμονή. «Καὶ παρεβιάσαντο αὐτόν», λέει το Ευαγγέλιο για τους δύο Μαθητές που συνάντησαν τον Χριστό στον δρόμο προς Εμμαούς.


.jpg)













