♣ Η αγάπη καταργεί τις αποστάσεις.
- Γέροντα, πως επικοινωνούν πνευματικά από μακριά οί άνθρωποι?
- Γράφουν κανένα γράμμα ή με ασύρματο ή με σήματα μορς!..
- Δηλαδή , Γέροντα?
- Για να υπάρξει πνευματική επικοινωνία μεταξύ τών ανθρώπων, πρέπει να εργάζονται στην ίδια συχνότητα. Αυτό δεν μπορούν να το πιάσουν οί επιστήμονες. Θυμάσαι εκείνο το περιστατικό πού αναφέρω στούς «Αγιορείτες Πατέρες»? Μιά μέρα ένας μοναχός θα πήγαινε να επισκεφθή έναν Πατέρα στην Καψάλα και σκεφτόταν: «Τι να τού πάω για ευλογία?».
Οικονόμησε λοιπόν δύο ψάρια και τα καθάριζε, για να του τα πάη. Εν τω μεταξύ, ο άλλος είχε λάβει την πληροφορία από τον Θεό για την επίσκεψη τού αδελφού και σκεφτόταν: «Τώρα πού θ’αρθή, τι να τον φιλέψω?».Την ώρα λοιπόν πού ο αδελφός καθάριζε τα ψάρια, ένας κόρακας ήρθε ξαφνικά, τού πήρε το ένα ψάρι και το πήγε στον άλλον στην Καψάλα – απόσταση πεντεμισι ώρες. Το καταλαβαίνετε? Ο ένας σκεφτόταν πώς να αναπαύση τον άλλον και ο κόρακας μετά έκανε τον ενδιάμεσο!
Όταν ο άνθρωπος έχη την Αγάπη, στον Χριστό, και βοβός να είναι μπορεί να συνεννοηθή με όλα τα δισεκατομμύρια τών λαών και με την κάθε ηλικία τών ανθρώπων, πού έχει και αυτή την δική της γλώσσα.
Βάλε δυό ανθρώπους πού δεν έχουν αγάπη μεταξύ τους να καπήσουν ο ένας δίπλα στον άλλον και να μη μιλούν. Βάλε και δύο άλλους πού έχουν αγάπη μεταξύ τους να καθήσουν ο ένας δίπλα στον άλλον και να μη μιλούν και αυτοί. Πώς θα νιώθουν οί μεν και πώς θα νιώθουν οί δε? Και οί πρώτοι δε θα μιλούν και οιί δεύτεροι δεν θα μιλούν. Όμως οί δεύτεροι και με την σιωπή θα «μιλούν», γιατί θα υπάρχη επικοινωνία μεταξύ τους. Αντίθετα οί πρώτοι δεν θα μπορούν να επικοινωνήσουν, γιατί αναμεσά τους θα υπάρχη μόνωση.
Όταν δεν υπάρχη αγάπη, μπορεί δύο άνθρωποι να βρίσκονται κοντά, αλλά να είναι μακριά ο ένας από τον άλλον.
♣ Άμυνα κατά τού Διαβόλου
Να κλείνεται τις πόρτες και τα παράθυρα να μην μπαίνει απ’εκεί ο Διάβολος. Εκεί είναι τα αδύνατα σημεία. Εάν αφήσεις μιά σχισμή, μπορεί να μπεί και να σού κάνει ζημιά. Εγώ αγωνίζομαι όλο το εικοσιτετράωρο, για να κλείσω όλες τις πόρτες τού Σατανά («πόρτες και παράθυρα» είναι οί αισθήσεις).
♣ Σε διαφορετική συχνότητα
(Σε επισκέπτη πού είχε μαλώσει με τούς γονείς του) Οί γονείς σου σε αγαπάνε πολύ, αλλά πού να συνεννοηθείτε! Εσύ έχεις το ραδιόφωνο στα ξένα, ο μπαμπά σου στα λαϊκά, η μαμά σου στην κλασσική, η αδελφή σου άλλου... Ο καθένας έχει τη δική του «συχνότητα». Άν δε γυρίσετε όλοι σας το κουμπί στην Εκκλησία, δεν πρόκειται να συνεννοηθείτε...
♣ Το λίπασμα της ψυχής
Ένα δέντρο, άν δεν το περιποιούμαστε στη ρίζα του δεν το σκαλίζουμε, δεν το ποτίζουμε, δε μπορεί να καρπίσει και να προοδεύσει. Έτσι και ο άνθωπος, άν δεν καθαρισθεί και σκαλιστεί μέσα του, να φύγουν οί αμαρτίες και τα πάθη μέσω τού πνευματικού, άν δεν θρέψει την ψυχή του με το λίπασμα τού λόγου τού Θεού και τη χάρη τών Μυστηρίων, δεν θα καρπίσει αρετές.
♣ Η αρετή δεν κρύβεται
Η αρετή δεν κρύβεται, όσο και να θέλει κανείς. Όπως ο ήλιος δεν κρύβεται με το κόσκινο, διότι από τις τριπούλες θα περάσουν αρκετες ακτίνες
♣ Τ διαβατήριο τών δοκιμασιών
Τις δοκιμασίες να τις δεχόμαστε με υπομονή, χωρίς στεναχώρια, σαν ευλογία τού Θεού. Όταν κάποιος μας αδικεί, πρέπει να χαιρόμαστε και να θεωρούμε αυτόν πού μας αδικεί μεγάλο ευεργέτη. Διότι γίνεται αιτία αποταμιεύσεως μας στην άλλη ζωή. Με τις δοκιμασίες πού επιτρέπει ο Θεός μας κάνει να ετοιμαζόμαστε για την ουράνια βασιλεία Του, έχοντας στο χέρι του το διαβατηριο τών δοκιμασιών.
♣ Η υπερηφάνεια μουρνταρεύει τις αρετές
Εκείνοι πού εγάζονται με τον Χριστό αλλά με υπερηφάνεια μουρνταρεύουν (βρωμίζουν) τις αρετές τους, όπως μουρνταρεύονται τα τηγανητά αυγά, όταν πέσει λίγη κουτσουλιά, πού είναι για πέταμα μαζί με το τηγάνι.
♣ Πώσα κομποσχοίνια?
- Γέρωντα, πόσα κομποσχοίνια είναι καλά να κάνει κανείς?
- Άλλος γεωργός από δέκα στρέμματα πού σπέρνει βγάζει πέντε χιλιάδες κιλά σιτάρι και άλλος από πενήντα στρέμματα δεν βγάζει ούτε και το σπόρο πού έριξε, τού μένει και η κούραση τού χεριού από το αλέτρι...
♣ Ο Χριστός θα βρίσκει οργωμένο χωράφι
- Γέρωντα, σήμερα ο Διάβολος οργώνει όλη τη γή και τα φέρνει όλα άνω κάτω, τι θα γίνει?
- Μην ανησυχείς, βρε λεβέντη. Ο Χριστός θα βρίσκει έτοιμο οργωμένο χωράφι και θα σπέρνει χωρίς κόπο.
♣ Να μη δίνουμε τον τουρβά μας σε άλλους
- Γέρωντα, μερικές φορές, όχι μόνο δυσκολεύομαι να δεχθώ την αδικία, αλλά μετατοπίζω την ευθύνη τής πτώσεώς μου σε άλλον.
- Εσύ όχι μόνο δεν σηκώνεις από αγάπη τον τουρβά, όχι μόνο στον υγιή, αλλά και στον φιλάσθενο. Χρειάζεται να αποκτήσεις πνευματική παλικαριά, για να παίρνεις επάνω σου όλη την ευθύνη τής αμαρτίας σου.
♣ Το ατέλειωτο εργόχειρο τής μετάνοιας
Η μετάνοια για τον αγωνιζόμενο είναι ένα εργόχειρο πού δεν τελειώνει ποτέ. Τούς πεθαμένους τούς κλαίνε, τούς θάβουν, τούς ξεχνούν. Τις αμαρτίες θα τις κλαίμε συνέχεια, μέχρι να πεθάνουμε.
♣ Η ανατροφή τού παιδιού
Η ανατροφή τού παιδιού αρχίζει από την εγκυμοσύνη. Άν η μητέρα πού κυοφορεί συγχύζεται και στενοχωριέται, το έμβρυο μέσα στην κοιλιά της ταράζεται. Ενώ όταν η μάνα προσεύχεται και ζεί πνευματικά, το παιδάκι στην κοιλιά τής μάνας αγιάζεται.
♣ Τ ο διαβατήριο τού Παραδείσου
Για να πάει κανείς στον γλυκό Παράδεισο πρέπει να φάει πολλά πικρά εδώ, να έχει το διαβατήριο τών δοκιμασιών στο χέρι.
♣ Κτήματα στον ουρανό
Ο Θεός μάς έχει εξασφαλισμένα κτήματα εκεί στον ουρανό. Όταν όμως ζητούμε να μας απαλλάξει από μία δοκιμασία, δίνει αυτά τα κτήματα σε άλλους και τα χάνουμε. Ενώ, άν κάνουμε υπομονή, θα μας δώσει και τόκο.
♣ Το ξεπέρασμα τού πόνου
- Γέρωντα, τι χρειάζεται για να ξεπεράσεις τον πόνο?
- Παλικαριά, βία χρειάζεται.
- και τον ανυπόφορο πόνο πως τον αντιμετωπίζει κανείς?
- Άν είναι κοσμοκός, με το τραγούδι, άν είναι πνευματικός άνθρωπος με την ψαλμωδία.
♣ Για τούς νέους και την Οικογένεια
- Γέρωντα, τι πρέπει να απαντήσει κανείς σε νέα παιδιά πού ρωτούν άν οί μοναχική ζωή είναι ανώτερη από την έγγαμη?
- Κατ’αρχάς πρέπει να τούς δώσει να καταλάβουν ποιός είναι ο προορισμός τού ανθρώπου και ποιό είναι το νόημα τής ζωής. Ύστερα να τούς εξηγήσει ότι και οί δύο δρόμοι πού έχει χαράξει η Εκκλησία μας είναι ευλογημένοι, γιατί και οί δύο μπορούν να τούς οδηγήσουν στον Παράδεισο, άν ζήσουν κατά Θεόν.
Άς υποθέσουμε ότι δύο άνθρωποι ξεκινούν να πάνε σε ένα Προσκύνημα. Ο ένας πηγαίνει με το λεωφορείο από το δημόσιο δρόμο και ο άλλος πηγαίνει με τα πόδια από κάποιο μονοπάτι. Και οί δύο όμως έχουν τον ίδιο σκοπό. Ο Θεός και το ένα το χαίρεται και το άλλο το θαυμάζει. Κακό είναι, όταν αυτός πού πάει από το μονοπάτι κατακρίνει μέσα του τον άλλον, πού πάει από τον δημόσιο δρόμο, ή και το αντίστροφο...
♣ Για τη διαφόρα τών χαρακτήρων ανάμεσα στούς συζύγους
.... Μού λένε μερικοί άνδρες: «Δεν συμφωνώ με την γυναίκα μου – είμαστε αντίθετοι χαρακτήρες. Άλλος χαρακτήρας εκείνη, άλλος εγώ! Πώς κάνει κάνει τέτοια παράξενα πράγματα ο Θεός? Δεν θα μπορούσε να οικονομήσει μερικές καταστάσεις έτσι, ώστε να ταιριάζουν τα ανδρόγυνα, για να μπορούν να ζούν πνευματικά?».
Δεν καταλαβαίνετε, τούς λέω, ότι μέσα στην διαφορά τών χαρακτήρων κρύβεται η αρμονία τού Θεού? Οί διαφορετικοί χαρακτήρες δημιουργούν αρμονία. Αλίμονο, άν ήσασταν ίδιοι χαρακτήρες!
Σκεφθείτε τι θα γινόταν, άν λ.χ. και οί δύο θυμώνατε εύκολα, θα γκρεμίζατε το σπίτι. Ή, άν και οί δύο ήσασταν ήπιοι χαρακτήρες, θα κοιμόσασταν όρθιοι!...
Σε ένα ανδρόγυνο ξέρετε τι είπα? «Επειδή ταιριάζετε, γι’αυτό δεν ταιριάζετε!». Είναι και οί δύο ευέσθητοι.
Άν συμβεί κάτι στο σπίτι, και οί δύο τα χάνουν και αρχίζουν: «Ώχ, τι πάθαμε!» ο ένας, «Ώχ τι πάθαμε» ο άλλος. Ο ένας δηλαδή βοηθάει τον άλλον να απελπισθεί πιό πολύ. Δεν μπορεί να τον τονώσει λίγο ¨για στάσου, να τού πεί, δεν είναι και τόσο σοβαρό αυτό πού μας συμβαίνει». Το έχω δεί αυτό σε πολλά ανδρόγυνα.
Και στη αγωγή των παιδιών, όταν οί σύζυγοι είναι διαφορετικοί χαρακτήρες, μπορούν περισσότερο να βοηθήσουν. Ο ένας κρατάει λίγο φρένο, ο άλλος λέει: «Άφησε τα παιδιά λίγο ελεύθερα». Άν τα στριμώξουν και οί δύο, θα χάσουν τα παιδιά τους. Και άν τα αφήσουν και οί δύο ελεύθερα, πάλι θα τα χάσουν. Ενώ έτσι βρίσκουν και τα παιδιά μία ισορροπία.
Θέλω να πω ότι όλα χρειάζονται. Φυσικά, δεν πρέπει να ξεπερνούν τα όρια, αλλά ο καθένας να βοηθάει τον άλλον με τον τρόπο του. Άν φας λ.χ. κάτι πολύ γλυκό, θέλεις να φας και κάτι πού είναι λίγο αλμυρο...
♣ Ο σκοπός τού διαβάσματος να είναι η εφαρμογή στον ίδιο μας τον εαυτό
Ο σκοπός τού διαβάσματος να είναι η εφαρμογή στον ίδιο τον εαυτό μας, και όχι να αποστηθίζουμε, αλλά να εσωστηθίζουμε. Όχι να εξασκήσουμε την γλώσσα, αλλά να μπορέσουμε να δεχθούμε την πύρινη γλώσσα και να ζητήσουμε τα μυστήρια τού Θεού. Με το να μαθαίνει κανείς πολλά, για να αποκτήσει γνώσεις και να κάνει τον δάσκαλο στούς άλλους, και ο ίδιος να μη τα εφαρμόζει, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να φουσκώνει το κεφάλι του με αέρα, και το πολύ-πολύ να ανέβει στη Σελήνη με μηχανές. Ο σκοπός τού χριστιανού είναι να ανέβει στον Θεό δίχως μηχανές.
Στην γιορτή, για να νιώση κανείς το γεγονός, δεν πρέπει να δουλεύη. Την Μεγάλη Παρασκευή λ.χ. εάν θέλη να νιώση κάτι, δεν πρέπει να κάνει τίποτε άλλο εκτός από προσευχή. Στον κόσμο οί καημένοι οί κοσμικοί την Μεγάλη Εβδομάδα έχουν δουλειές. Μεγάλη Παρασκευή να δίνουν ευχές. «Χρόνια πολλά! Να ζήσετε! Με μιά νύφη!»... Δεν κάνει! Εγώ την Μεγάλη Παρασκευή κλείνομαι στο Καλύβι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου