Αυτοί είναι οι ξενύχτηδες του Θεού

Στο Άγιον Όρος και σε άλλα μοναστικά-πνευματικά κέντρα της Ορθοδοξίας σε όλο τον κόσμο, κάποιοι ταπεινοί άνθρωποι αγρυπνούν κάνοντας προσευχή για όλο τον κόσμο. Κάποιοι ερημίτες σε δάση και σπηλιές, κάποιοι μοναχοί σε μικρά κελλιά, άγνωστοι σε μας αλλά 

γνωστοί στο Θεό, πιθανόν όμως και ολόκληρες μοναστικές αδελφότητες, διανυκτερεύουν προσευχόμενοι για σένα, αδελφέ μου, αδελφή μου, για μένα, για τους δικούς μας, για όλη την ανθρωπότητα.

Ο καιρός της σιωπής (από το blog του τέως Βρετανού Πρέσβη Τζων Κίττμερ, 18 Οκτωβρίου 2017)

Κατά το τρίτο μου οδοιπορικό στο Άγιον Όρος, τον Οκτώβριο του 2015, περπάτησα μόνος. Τις δυο προηγούμενες φορές, συνοδευόμουν από ένα στέλεχος της ασφαλείας μου. Αλλά για την τελευταία μου επίσκεψη, όλοι συμφώνησαν ότι δεν ήταν απαραίτητη η συνοδεία. 

Ήμουν ελεύθερος να αγκαλιάσω την ερημιά και τη σιωπή.

Το να περπατάει κανείς μόνος του είναι πάντα μια έντονη εμπειρία - ακόμα εντονό-τερη, όταν πρόκειται για προσκυνηματικό οδοιπορικό.

«Ο Άγιος Παΐσιος ήταν ο πρώτος καθοδηγητής μου»

Νίκος Αναδιώτης: Πολλοί, όταν ακούν το όνομα του Νίκου Αναδιώτη σκέφτονται έναν όμορφο άνδρα, ο οποίος εντυπωσιάζει με την παρουσία του και την εμφάνισή του, και καταφέρνει να ξεχωρίσει σε διάφορους “κοσμικούς” χώρους όπως το μόντελινγκ και η ηθοποιία.

Αν όμως κάποιος τον γνωρίσει λίγο καλύτερα, θα αντιληφθεί ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο με βαθύ θρησκευτικό υπόβαθρο, καλλιεργημένο, και με δομημένη άποψη για τα θέματα που άπτονται του χριστιανισμού, της ορθοδοξίας και της πνευματικής ζωής.