Ἐμφανίσεις καὶ Θαύματα τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους

Πέντε Θαυμαστές εμφανίσεις όπου ο Άγιος Χαράλαμπος επισκέφθηκε τον Άγιο Αρσένιο, τον Άγιο Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη, στον Πύργο Ηλείας, στον Γερμανό Διοικητή των Φιλιατρών Κοντάου και στον Γερμανό Διοικητή της Τρίπολης.

Εμφανίσεις και θαύματα του Άγιου Χαράλαμπου

Θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου Χαραλάμπους στον Άγιο Αρσένιο και τον ψάλτη του Πρόδρομο

Ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης στο Βίο του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου (Χατζεφεντή) διασώζει μια θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου Χαραλάμπους στον Άγιο Αρσένιο και τον ψάλτη του Πρόδρομο Κορτσινόγλου.

«Μια φορά στην μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους», έλεγε ο Πρόδρομος, «πήγαμε στην Παναγιά (στο Κάντσι) να κάνουμε ολονυκτία. Όταν φτάσαμε στους Αίνους, βγήκε και ο Χατζεφεντής από το Ιερό, για να ψάλλουμε μαζί. Ενώ ψάλαμε στο ίδιο αναλόγιο, βλέπω ξαφνικά έναν Ασπρομάλλη Γέρο στο απέναντι αναλόγι, ο οποίος ήταν σκυφτός και ακουμπούσε στην πατερίτσα του, κι άρχισα να τρέμω από ευλάβεια.

Το όραμα που προανήγγειλε τον Άγιο Ευθύμιο

 

Ο Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας είναι από τις πιο φωτεινές μορφές της Ορθοδοξίας και ένας από τους μεγάλους στύλους της ασκητικής ζωής. Η ίδια η γέννησή του, σύμφωνα με την αγιολογική παράδοση, προαναγγέλθηκε με ένα θαυμαστό όραμα, γεμάτο παρηγοριά και ελπίδα.

Γονείς ευλαβείς, αλλά δοκιμασμένοι

Ο Ευθύμιος, ο «ουράνιος πολίτης», ήταν γιος γονέων που ονομάζονταν Παύλος και Διονυσία, άνθρωποι ευγενικής καταγωγής και στολισμένοι με κάθε θεάρεστη αρετή. Πατρίδα και κατοικία τους ήταν η Μελιτηνή, η ξακουστή μητρόπολη των Αρμενίων.

Συγκλονιστικές Αληθινές Ιστορίες: Η Ζωή Διδάσκει τον Χριστό

Η μάνα ‘’σκεπάζει’’ τη νύφη

Κάπου στο λιμάνι του Πειραιά έμενε μια γριά χήρα με τον μονάκριβο γιό της. Ο γιός της αγάπησε στα είκοσι δυο του μια εικοσάχρονη και την παντρεύτηκε. Την πρώτη νύχτα του γάμου την βρήκε μη παρθένα. Ήταν το 1946 μετά την κατοχή. Μανιάτης αυτός το πήρε βαριά προσβολή και πρότεινε στη Μάνα του, την χήρα, να χωρίσει την γυναίκα του. Η καλή του η μανούλα του είπε να δει με έλεος την γυναίκα του και να την συγχωρέσει σαν αδελφή του πεπλανημένη. Το παλληκάρι άκουσε τη μητρική γνώμη, ανέχθηκε την γυναίκα του και δεν την πρόσβαλε ή την υποτίμησε δεικτικά ποτέ, ούτε την ρεζίλεψε σε συγγενείς και φίλους. Η μάνα, η χήρα, το 1948 πέθανε και την θάψανε στο νεκροταφείο της Ανάστασης στον Πειραιά.

Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης και η μεγάλη εορτή του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου!

Ο άγιος Πατήρ τιμούσε πολύ τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, του οποίου και επαξίως έφερε το άγιο όνομα! 

Κάθε χρόνο τον επισκεπτόμασταν, την ημέρα αυτή, για του πούμε τα χρόνια πολλά και να πάρουμε την ευχή του.

Δεν θα ξεχάσω μία χρονιά που πήγαμε για να του ευχηθούμε για τη γιορτή του και θεράπευσε θαυματουργικά μπροστά στα μάτια μας ένα πολύ δικό μας πρόσωπο, αγγίζοντάς το στην πλάτη, στο σημείο ακριβώς που είχε επί αρκετό χρονικό διάστημα, ισχυρούς πόνους! Αυτό έγινε χωρίς να γνωρίζει το παραμικρό για το πρόβλημά του!

Ο σεβασμός και η παρρησία του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη στον Τίμιο Πρόδρομο Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†)

 Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης είχε ιδιαίτερο σεβασμό και παρρησία στον Τίμιο Πρόδρομο, τον προστάτη του μοναχικού τάγματος, τον προφήτη της δικαιοσύνης, τον κήρυκα της αλήθειας.

Κάποτε, επί βουλγαρικής κατοχής, πήγαν οι κατακτητές να φονεύσουν τους κατοίκους της Σίψας. Πήραν και τον όσιο και τον οδήγησαν στο καφενείο του χωριού, μαζί με άλλους άνδρες. Ο επικεφαλής αξιωματικός, απευθυνόμενος προς αυτούς, τους είπε:

«Κάποιον άγιο έχετε εσείς εδώ και σας φυλάει. Ενώ ερχόμασταν, ούτε κότα να μη αφήσουμε, κόπηκαν τα πόδια μας και τα χέρια μας».

Ο όσιος Σεραφείμ βοηθά απλοϊκούς χωρικούς - Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ

Τον όσιο Σεραφείμ τον επισκέπτονταν και επιφανείς άνθρωποι, υψηλοί κρατικοί υπάλληλοι και τα μέλη της Αυτοκρατορικής Οικογενείας. Κυρίως όμως έρχονταν απλοϊκοί άνθρωποι και ζητούσαν όχι μόνο συμβουλές αλλά και βοήθεια στα βιοτικά τους προβλήματα. Διότι, πιστεύοντας στην αγιότητά του και το προορατικό του χάρισμα, ζητούσαν απ’ αυτόν βοήθεια σε καθαρώς βιοτικές θλίψεις και συμφορές και αυτός τους βοηθούσε ολοπρόθυμα.

Έτσι, κάποτε έφθασε τρέχοντας στο μοναστήρι απλοϊκός χωρικός με το καπέλο στο χέρι, με ακατάστατα μαλλιά και όλος απόγνωση ερώτησε τον πρώτο μοναχό που συνάντησε: «Πατερούλη! είσαι μήπως ο π. Σεραφείμ;» Και όταν αυτός του εξήγησε πού είναι ο π. Σεραφείμ, έτρεξε μέχρις αυτόν, έπεσε στα πόδια του και άρχισε πειστικά να του λέει: «Πατερούλη!

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης – Μαρτυρία θαύματος και ζωντανή μνήμη πίστης

Βοήθεια μας ο Άγιος Πορφύριος.

Θυμόμαστε τον π. Γεράσιμο που σαν χθες το βράδυ έκανε μνημόσυνο στο Γέροντα και έλεγε ότι δεν αργεί ο καιρός που θα πάψουν τα τρισάγια και τα κόλλυβα, και θα αρχίσουν τα «Άγιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών».

Πράγματι δεν άργησε ο καιρός ...

Τον Άγιο Πορφύριο μάς γνώρισε ο μακαριστός π. Ιερόθεος Σουρβάνος, όταν μετά από θαύμα που του έγινε, άρχισε να μοιράζει βιβλία για τον Γέροντα Πορφύριο στο εκκλησίασμα του Αγίου Νικολάου των Ξένων στο Αργοστόλι.

Ο π. Ιερόθεος είχε χάσει την ωραία φωνή του και δεν μπορούσε να λειτουργεί. Ήταν ένας εκλεκτός λειτουργός του Υψίστου και στενοχωρηθήκαμε όλοι πολύ για ό,τι έπαθε.

Ο ταπεινός και ανεξίκακος επίσκοπος Τριμυθούντος - Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Τίποτα δεν μπορεί να μας βοηθήσει, αν δεν είμαστε επιεικείς προς τους ανθρώπους και αν δεν συγχω­ρούμε τις αδυναμίες τους! Διότι πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι ο Θεός θα μας συγχωρήσει, εάν εμείς πρώτοι δεν συγχωρούμε άλλους;

Κάποτε, ο άγιος Σπυρίδων πούλησε εκατό κατσίκια σε έναν ζωέμπορο σε μια τιμή που συμφώνησαν και ο άγιος είπε στον αγοραστή να του δώσει τα χρήματα. Εκείνος, γνωρίζοντας ότι ο Σπυρίδων ποτέ δεν μετρούσε χρήματα, του έδωσε ικανό ποσόν για ενενήντα εννέα κατσίκια και έκρυψε τα χρήματα για το ένα, το εκατοστό.

Ο Άγιος Σπυρίδωνας στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας – Θαύματα και μαρτυρίες πίστεως

Ο Άγιος Σπυρίδωνας στην Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας

Στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο που συνεκάλεσε ο Μέγας Κωνσταντίνος το 325 μ.Χ. για να αποστομώσει και να καθαιρέσει τον Άρειο, συμμετείχε κι ο Άγιος Σπυρίδωνας ανάμεσα στους άλλους τριακοσίους δέκα οκτώ θεοφόρους Πατέρες.

Ο τρομερός αυτός αιρετικός δίδασκε ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός, αλλά δημιούργημα και πλάσμα του Θεού. Η αιρετική αυτή διδασκαλία είχε προκαλέσει μεγάλο σάλο και είχε συνταράξει ολόκληρη τη Χριστιανική Εκκλησία.

Μεταξύ των θεοφόρων Πατέρων διακρίνονταν οι Άγιοι Νικόλαος και Αλέξανδρος Κωνσταντινουπόλεως (ιερέας ακόμη), ο Μακάριος Ιεροσολύμων, ο Ευστάθιος Αντιοχείας, ο Παφνούτιος από τη Θηβαΐδα, ο Μέγας Αθανάσιος (διάκονος τότε της Εκκλησίας Αλεξανδρείας) και πολλοί άλλοι.

Άγιος Σπυρίδωνας και η γιαγιά Κουφίταινα – Το θαύμα της αχειροποίητης εικόνας

«Είμαι ο Άγιος Σπυρίδωνας!

Γνωρίζω την πίστη σου προς Τον Θεό, την ταπείνωσή σου κι ότι οι αρετές σου έχουν ευαρεστήσει Τον Κύριο.

Και το σπουδαιότερο ότι προσεύχεσαι και γι’ αυτούς που σε αδικούν!»

✝️ Εορτάζει στις 12 Δεκεμβρίου

Ο Άγιος Σπυρίδωνας και η γιαγιά Κουφίταινα

Κάποτε έξω από ένα χωριό της ορεινής Νάξου, σε ένα αγροτόσπιτο, ζούσε μία ταπεινή γυναίκα που την έλεγαν Κυρά-Καλή. Έκλεινε τον εαυτό της μέσα βαθιά στην ψυχή της, άνοιγε την καρδιά της στον Θεό και Του μίλαγε — κι ο Θεός την άκουγε.

Είχε πίστη μεγάλη, που την συνόδευε με έργα αρεστά προς Τον Κύριο. Όταν έκανε προσευχή, δεν προσευχότανε μόνο για την οικογένειά της, αλλά για όλους που γνώριζε πως είχαν ανάγκη, κι ακόμη και για αυτούς που την αδικούσαν παρακαλούσε.

Όσιος Πατάπιος: Ο θαυματουργός προστάτης του Λουτρακίου (video)

 

Στα Γεράνεια Όρη – Το θαυματουργό μοναστήρι του Αγίου Παταπίου

Στα Γεράνεια Όρη, πάνω από το Λουτράκι, αντίκρυ της πόλης της Κορίνθου, είναι χτισμένη η Ιερά Μονή του Αγίου Παταπίου, όπου φυλάσσεται το θαυματουργό σκήνωμά του. Είναι από αυτές τις μονές που δέχονται καθημερινά εκατοντάδες προσκυνητές από όλη τη χώρα. Πρόκειται για ζωντανό μνημείο της Ορθοδοξίας, το οποίο φροντίζουν με απόλυτο σεβασμό δεκάδες μοναχές. Αν και πρόκειται για σημαντικό μοναστήρι, χτίστηκε μόλις το 1952, σε συνέχεια ενός αρχαίου ασκητηρίου, το οποίο χρονολογείται κατά τον 13ο αιώνα.

Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε κάποια από τα αναρίθμητα θαύματα που επιτελεί ο ζωντανός Άγιος της Κορινθίας, ο Άγιος Πατάπιος.

Ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης και το θαύμα με την καντήλα του Αγίου Νικολάου

Ο πατέρας μου – διηγήθηκε μία γυναίκα από τη Σίψα – που τόσο αγάπησε και διακόνησε τον Γέροντα και ευλαβικά κοιμήθηκε, στην αρχή δεν πίστευε, ήταν άπιστος. Πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Τα πρώτα του παιδιά δεν έζησαν, πέθαναν.

Τότε ήταν που πρωτοήρθε εδώ στο χωριό ο άγιος Γέροντας και νονός μου. Ήταν σχεδόν παράλυτος και έμενε σε κάποιο σπίτι, του κ. Σπυριδόπουλου. Όλο το χωριό πήγαινε κοντά του, να πάρει την ευχή του.

Πήγε και ο πατέρας μου, κρατώντας μία καντήλα και λίγο λάδι, για να την ανάβει εκεί που έμενε. Όταν όμως ξαναπήγε, είδε την κανδήλα σβηστή και ρώτησε τον Γέροντα γιατί δεν την ανάβει. Τότε εκείνος του διηγήθηκε το όνειρο που είχε δει:

Θαύμα της Αγίας Αικατερίνης στην Αραδίππου – Η θεραπεία της γιαγιάς Μυροφόρας

«Την χάϊδεψε στο κεφάλι η Αγία Αικατερίνη…»

Μυροφόρα Ευθυμίου – η «γιαγιά η Φορού» της Αραδίππου

---

Ἡ μακαριστή Μυροφόρα, ἡ γνωστή στήν κωμόπολη τῆς Ἀραδίππου ὡς «ἡ γιαγιά ἡ Φορού», ἦταν «γῆ ἀγαθή».

Ὅταν μεγάλωσαν τά παιδιά καί οἱ ὑποχρεώσεις λιγόστεψαν, ζοῦσε στόν παράδεισο.

Ἔλεγε ὑπό τύπο εὐχῆς:

«Ὁ Θεός νά σᾶς ἀξιώση νά τελειώσετε ἀπό τίς ὑποχρεώσεις σας, σάν ἐμένα τώρα, καί νά διαβάζετε!»

Θαύματα της Θείας Λειτουργίας – Αληθινές Αποκαλύψεις και Ιερές Οπτασίες

Ο δύσπιστος μοναχός

ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού ή άπλά σύμβολα και τύποι.

Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της όποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τούς λογισμούς της απιστίας.

Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα εξής:

Το Θαύμα της Αγίας Αικατερίνης και η Τήρηση της Αργίας: Μια Συγκλονιστική Διήγηση

Οι χριστιανοί παλαιότερα σέβονταν πολύ την αργία, την τηρούσαν με φόβο Θεού, δεν ήταν μια απλή τυπική πράξη. Η τήρησή της ήταν πρόξενος ευλογίας και η παράβαση επέφερε δοκιμασίες και όλεθρο.

Σ’ ένα προσφυγικό τραγούδι λέγεται ότι έχασαν το ωραίο τους χωριό, γιατί δεν τηρούσαν Κυριακές και γιορτές:

Αυτό μας έμελλε να πάθουμε,
Διότι δεν τηρούσαμε Κυριακές και γιορτές.
Αδιάβαστοι μείνανε των γονέων οι τάφοι.
Αχ, Θεέ μας, εσύ λυπήσου μας.

Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Μηνᾶς

Βασιλόπουλος Χαράλαμπος — Ἀρχιμανδρίτης

Στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, ἀγαπητὲ ἀναγνώστα, ἔχουν λάμψει ἐξαιρετικὲς μορφὲς Ἁγίων καὶ Μαρτύρων, ποὺ τὴν ἐλάμπρυναν μὲ τὰ κατορθώματά τους τὰ ὑπεράνθρωπα. Ἄνθρωποι διαφόρων ἡλικιῶν, παιδιὰ καὶ ἄνδρες καὶ γέροι κατάλευκοι, διαφόρου μορφώσεως καὶ κοινωνικῆς τάξεως, ἐπαγγέλματος καὶ καταγωγῆς, ἀπὸ τὸν ἴδιο πόθο καὶ τὰ ἴδια ἰδανικὰ κινούμενοι, ἔδωσαν τὴ ζωή τους γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Μεταξὺ ὅλων αὐτῶν τῶν πολυάριθμων ταγμάτων τῶν Μαρτύρων, εἶναι καὶ ἡ τάξις τῶν στρατιωτικῶν. Μεγάλες μορφές—ὅπως οἱ μεγαλομάρτυρες Δημήτριος, Γεώργιος, Εὐστάθιος, Μερκούριος, Μηνᾶς κ.ἅ.—κατέδειξαν ὅτι δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία ἡ ἐργασία καὶ ἡ ἀπασχόληση ἡ καθημερινὴ γιὰ τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν Χριστιανικὴ ζωὴ γενικώτερα.

Θαύματα του Αγίου Μηνά: Αναστήσεις, Σωτηρίες και Επεμβάσεις στη Ζωή των Πιστών

Ένας από τους ασκητές της εποχής μας, ο γέρων Πορφύριος, είχε πει στα πνευματικά του τέκνα ότι μετά την κοίμησή του θα είναι πιο κοντά τους απ’ όσο ήταν εν ζωή, διότι πλέον δεν θα υπάγεται στους βιολογικούς νόμους του ανθρωπίνου σώματος.

Έτσι και ο Άγιος Μηνάς, επί χίλια επτακόσια χρόνια τώρα μετά την εκδημία του, δεν έχει πάψει να βρίσκεται κοντά στους πιστούς, βοηθώντας όσους με πίστη και ελπίδα στον Θεό τον επικαλούνται.

Από τα πολλά θαύματα του Αγίου που διασώζει η παράδοση, θα αναφερθούν στη συνέχεια λίγα και χαρακτηριστικά.

Ο Χατζεφεντής – Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης

Ο Οσιώτατος Πατήρ Αρσένιος γεννήθηκε γύρω στα 1840 στα Φάρασα ή Βαρασιό, στο Κεφαλοχώρι των έξι Χριστιανικών χωριών της περιφερείας Φαράσων της Καππαδοκίας. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι από αρετές και μέτριοι από υλικά πράγματα. 

Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος και ονομαζόταν Ελευθέριος (ή Χατζηλευτέρης, από το προσκύνημά του στους Αγίους Τόπους). Το επίθετό του ήταν Αννητσαλήχος ή Αρτζίδης (παρατσούκλι). Η μητέρα του λεγόταν Βαρβάρα, από το γένος Φράγκου ή Φραγκοπούλου, με το παρατσούκλι Τσαπάρη.

«Αν ο άγιος Νεκτάριος με κάνει καλά, θα γίνω κι εγώ Ορθόδοξος από Μουσουλμάνος!» - π. Ανανίας Κουστένης (†)

... Διάβαζα, λοιπόν, για να επανέλθω, στο βιβλίο θαυμάτων [του αγίου Νεκταρίου], μετά την Ανακομιδή του λειψάνου, και σε μία από τις εορτές της Ανακομιδής, είχε πάει στην Αίγινα ο θείος του βασιλέως, ο θείος του τότε βασιλέως της Αιγύπτου Φαρούκ, Μουσουλμάνος, μαζί με την σύζυγό του, που ήτο Ορθόδοξος.

Είχε υποστεί πάρεσιν του ποδός και της χειρός, από εγκεφαλικό, και δεν τα εκινούσε. Πήγε σε γιατρούς, στην Αίγυπτο και στην Αθήνα, και του είπαν:
“Δεν πρόκειται να κουνήσεις ούτε χέρι ούτε πόδι. Θα μείνεις έτσι”.

Στενοχωρήθηκε ο άνθρωπος. Και ποιος δεν στενοχωριέται;

Θαυμαστὴ διάσωση Ὁσίου Λευΐτου π. Δημητρίου Γκαγκαστάθη (κοιμηθέντος στὶς 29 Ἰανουαρίου 1975) ἀπὸ τὸν Ταξιάρχη Μιχαὴλ

Ὁ ἀοίδιμος καὶ χαριτωμένος ἱεραεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, τὸ σέμνωμα τῆς ἱερωσύνης, τῆς ἀπλανοῦς ποδηγεσίας τῶν πιστῶν καὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ πολύτεκνος, ἀγαθὸς καὶ ἁπλοικὸς λευΐτης τοῦ Πλατάνου (Βάνιας) τῶν Τρικάλων, ἀγαποῦσε καὶ ἔτρεφε ἰδιαίτερη εὐλάβεια στὸν Ταξιάρχη μας Μιχαήλ.

Ὁ Πάπα-Δημήτρης δὲν ἦταν κάτοχός τῆς σοφίας τοῦ κόσμου. Μὲ δυσκολίες τελείωσε τὸ δημοτικὸ στὸ χωριό του. Ἦταν βοσκὸς προβάτων καὶ ἀξιώθηκε νὰ γίνει καὶ βοσκὸς ψυχῶν. Ἀπὸ μικρὸς εἶχε πλήρη ἐπικοινωνία μὲ τὸν Χριστὸ μας μέσα ἀπὸ τὴν γλυκύτητα τῆς προσευχῆς, εἶχε μνήμη θανάτου καὶ πόθο ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς.