Άγιος Σπυρίδωνας και η γιαγιά Κουφίταινα – Το θαύμα της αχειροποίητης εικόνας

«Είμαι ο Άγιος Σπυρίδωνας!

Γνωρίζω την πίστη σου προς Τον Θεό, την ταπείνωσή σου κι ότι οι αρετές σου έχουν ευαρεστήσει Τον Κύριο.

Και το σπουδαιότερο ότι προσεύχεσαι και γι’ αυτούς που σε αδικούν!»

✝️ Εορτάζει στις 12 Δεκεμβρίου

Ο Άγιος Σπυρίδωνας και η γιαγιά Κουφίταινα

Κάποτε έξω από ένα χωριό της ορεινής Νάξου, σε ένα αγροτόσπιτο, ζούσε μία ταπεινή γυναίκα που την έλεγαν Κυρά-Καλή. Έκλεινε τον εαυτό της μέσα βαθιά στην ψυχή της, άνοιγε την καρδιά της στον Θεό και Του μίλαγε — κι ο Θεός την άκουγε.

Είχε πίστη μεγάλη, που την συνόδευε με έργα αρεστά προς Τον Κύριο. Όταν έκανε προσευχή, δεν προσευχότανε μόνο για την οικογένειά της, αλλά για όλους που γνώριζε πως είχαν ανάγκη, κι ακόμη και για αυτούς που την αδικούσαν παρακαλούσε.

Ζούσε μακριά από τους ανθρώπους αλλά κοντά στον Θεό. Είχε πολλά παιδιά, όμως δεν βαρυγκωμούσε. Εργαζότανε σκληρά μαζί με τον άντρα της στην πέτρινη γη της Κορώνου και μεγάλωναν τα παιδιά τους.

Στις μεγάλες αργίες δεν δούλευε· πήγαινε στα ξωκλήσια κι άναβε τα κανδήλια. Στην κορφή εκείνης της πλαγιάς που καλλιεργούσε τα κτήματά της, ήτανε και είναι το εκκλησάκι του Αγίου Σπυρίδωνα, τον οποίο αγαπούσε και φρόντιζε ιδιαίτερα.

Κι ο Άγιος, που έβλεπε τις αρετές της και τις προσευχές της, δεν έμεινε αδιάφορος. Κατέβηκε στη Γη και εμφανίστηκε στην Κυρά-Καλή.

Στάθηκε με συμπόνια κοντά στους χωριανούς της, κοντά σε όλους τους Ναξιώτες και σε όσους έρχονταν από τα γύρω νησιά.

Η Κυρά-Καλή ήταν από την οικογένεια των «Κουφιτάδων» κι έτσι έμεινε στην ιστορία του νησιού ως η Κουφίταινα.

Ο Άγιος Σπυρίδωνας και η γιαγιά Κουφίταινα ευεργέτησαν πολύ κόσμο.

Ο Άγιος είπε στη γιαγιά πολλά σημαντικά για το μέλλον, που για εκείνη την εποχή ήταν εντελώς απίστευτα. Όμως επαληθεύτηκαν σε όλα.

Η Κουφίταινα κοιμήθηκε το 1906, σε μεγάλη ηλικία.

---

🌿 Το θαύμα στο λιβάδι

Η Κουφίταινα συνήθιζε τον χειμώνα να πηγαίνει στα λιβάδια για χόρτα, πέντε ώρες μακριά από το χωριό της, την Κόρωνο. Συνέβαινε όμως κάτι πολύ παράξενο: ενώ το σακί της βρισκότανε κάπου στη μέση, ξαφνικά το έβρισκε γεμάτο με χόρτα.

Μία μέρα, καθώς γύρισε για να ρίξει χόρτα μέσα στο σακί, είδε έναν γέροντα να την περιμένει δίπλα στο τσουβάλι. Το πρόσωπό του ήταν γαλήνιο και η έκφρασή του την έκανε να μείνει εκστατική.

Τον ρώτησε:

«Εσείς μου γεμίζετε το σακί μου με χόρτα;»

Ο Γέροντας κούνησε καταφατικά το κεφάλι.

Και της είπε:

«Γνωρίζω την πίστη σου προς Τον Θεό. Γνωρίζω την ταπείνωσή σου κι ότι οι αρετές σου έχουν ευαρεστήσει Τον Κύριο. Και το σπουδαιότερο ότι προσεύχεσαι και γι’ αυτούς που σε αδικούν!»

Και τότε της αποκάλυψε:

«Είμαι ο Άγιος Σπυρίδωνας!»

---

🕯️ Η αχειροποίητος εικόνα

Ο Άγιος της ζήτησε να φτιάξει την εικόνα Του και να την βάλει στο σπίτι της.

Η γιαγιά κατέβηκε στη Χώρα της Νάξου και ανέθεσε την εικόνα σε αγιογράφο.

Όμως ο αγιογράφος καθυστερούσε συνεχώς. Εκείνο το βράδυ, η Κουφίταινα προσευχήθηκε με δάκρυα.

Την άλλη μέρα εμφανίστηκε πάλι ο Άγιος και της είπε:

«Μην στεναχωριέσαι, η εικόνα μου είναι έτοιμη.»

Και πράγματι — η εικόνα είχε ζωγραφιστεί χωρίς ανθρώπινο χέρι.

Ο αγιογράφος συγκλονισμένος φώναζε:

«Έγινε θαύμα! Η εικόνα έγινε μόνη της!»

Η εικόνα δόθηκε στην Κουφίταινα και τοποθετήθηκε στο σπίτι της με άσβηστο καντήλι.

Από τότε ο Άγιος Σπυρίδωνας, με τις προσευχές της γιαγιάς Κουφίταινας, άρχισε να επιτελεί πλήθος θαυμάτων.

Το θαύμα αυτό αποτελεί παγκόσμιο ντοκουμέντο, καθώς δεν υπάρχει άλλη αχειροποίητη εικόνα του Αγίου Σπυρίδωνα.

---

✍️ Γιάννης Τζουάνου

Πηγή: orthodoxesmartiries.blogspot.gr

*Η Κουφίταινα γεννήθηκε το 1815 και πέθανε το 1905, το πατρικό της όνομα ήταν Καλή Μανδηλαρά του Ιωάννου και της Σταμάτας Μελισσουργού, από τη μητέρα της ήταν εγγονή του ιερέα Ιωάννου Μελισσουργού ή Παπαϊωάννου ή Πουλημένου (από αυτόν προέρχονται όλοι οι Μελισσουργοί και οι Παπαϊωάννου της Ορεινής Νάξου) , παντρεύτηκε τον Απόστολο Ψαρρό του Δημητρίου (τον έλεγαν Κουφίτη, γεννήθηκε το 1812 και πέθανε το 1876 ) απέκτησαν 5 παιδιά..