Απ’ όλους τους δρόμους που οδηγούν στον Θεό, η προσευχή είναι ο καλύτερος και, στην τελική ανάλυση, ο μόνος τρόπος. Στην πράξη της προσευχής, ο ανθρώπινος νους βρίσκει τη noblest (ευγενέστερη) έκφρασή του.
Η νοητική κατάσταση του επιστήμονα που ερευνά, του καλλιτέχνη που δημιουργεί ένα έργο τέχνης, του στοχαστή που βυθίζεται στη φιλοσοφία — ακόμη και των επαγγελματιών θεολόγων που διατυπώνουν τα δόγματά τους — δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνη του ανθρώπου της προσευχής, ο οποίος στέκεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον Ζώντα Θεό.









