Μετά, εἶχα ἔτσι μεγάλη μανία μὲ τὰ φιλολογικά. Λέω: «Θὰ πάω στὴ Φιλολογία». Καὶ διάβαζα Ἀρχαῖα καὶ Λατινικά. Ἀλλὰ τότε, ὅμως, ποὺ τελείωσα ἐγώ, πληρώνανε στὸ Πανεπιστήμιο καὶ λεφτὰ δὲν εἴχαμε.
Μια σπάνια φωτογραφία τού Αγίου Ευμενίου μέ τόν μακαριστό π.Ανανία Κουστένη.
Δὲν ὑπῆρχαν λεφτά. Τώρα ὑπάρχουν λεφτά. Ἔστω καὶ ἂν δέν… ὑπάρχουν. Τότε ὅμως δὲν ὑπῆρχαν πραγματικά. Δὲν ὑπῆρχαν λεφτὰ τότε. Λοιπόν. Καὶ ποῦ νὰ πάω τότε; Δὲν ἤθελα νὰ φορτώσω καὶ τοὺς γονεῖς μου. Εἴχανε καὶ ἄλλα παιδιὰ τότε. Ἑφτὰ τὸ σύνολο. Κάνανε παιδιὰ οἱ ἄνθρωποι, χωρὶς νὰ ἔχουνε τὶς προϋποθέσεις.











