Νηστεία Χριστουγέννων

Νηστεία άσκηση ελευθερίας 

Αυτή την ευλογημένη περίοδο πορευόμαστε προς τα Χριστούγεννα με την άσκηση της νηστείας ,η οποία αρχίζει την 15η Νοεμβρίου και τελειώνει την 24η Δεκεμβρίου. Πως θα πρέπει να την νηστεύουμε; 

Καθ' όλη τη διάρκεια του σαρανταημέρου δεν καταλύουμε κρέας, γαλακτερά και αυγά. Αντίθετα, επιτρέπεται να καταλύουμε ψάρι όλες τις ήμερες — πλην, φυσικά, της Τετάρτης και της Παρασκευής— από την αρχή μέχρι και την 17η Δεκεμβρίου. Ψάρι καταλύουμε επίσης και κατά την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, οποιαδήποτε ημέρα κι αν πέσει.

Από την 18η μέχρι και την 24η Δεκεμβρίου, παραμονή της εορτής, επιτρέπεται η κατάλυση οίνου και ελαίου μόνο — εκτός, βέβαια, των ημερών Τετάρτης και Παρασκευής που θα παρεμβληθούν και κατά τις οποίες τηρούμε άλαδη νηστεία. Επίσης με ξηροφαγία νηστεύουμε την πρώτη ήμερα της νηστείας, 15η Νοεμβρίου, καθώς και την παραμονή της εορτής, έκτος βέβαια κι αν πέσουν Σάββατο η Κυριακή. 

Τι είναι όμως η νηστεία ; Η νηστεία δεν είναι κάποιο θρησκευτικό-τυπολατρικό δρώμενο ή κάποια δίαιτα για να πούμε ότι τηρήσαμε το θρησκευτικό μας καθήκον, ούτε φυσικά κάποιος εξαναγκασμός. Αν η νηστεία δεν συνοδεύεται από πνευματική ζωή , η οποία είναι ανάλογη με τις δυνατότητες κάθε ανθρώπου , σύμφωνα με τις θεραπευτικές συμβουλές του πνευματικού, τότε καταντά μια κοσμική δίαιτα. 

Η έννοια της νηστείας έχει πνευματικές ρίζες . Είναι συνδεδεμένη με την βιοτική μέριμνα του ανθρώπου και όταν μπορέσει ο άνθρωπος να πειθαρχήσει κατά Θεόν στον αγώνα της νηστείας, τότε θα μπορέσει να εισέλθει και στα βάθη της καρδιάς του για να δώσει μεγαλύτερες μάχες. Η νηστεία είναι άσκηση ελευθερίας και αγώνας κατάπαυσης των παθών και κατάκτησης των αρετών. Για αυτό και δεν νηστεύουμε μόνοι μας αλλά με τις νουθεσίες του πνευματικού μας που θα μας δώσει τις κατάλληλες συμβουλές προς θεραπεία και επανατοποθέτηση στο δρόμο του Χριστού. Η νηστεία από μόνη της δεν σώζει, απλά είναι μέσο στην πνευματική ζωή και όχι αυτοσκοπός. Η νηστεία προβλέπεται στην Αγία Γραφή: Ο Χριστός νήστεψε σαράντα μέρες μετά τη βάπτισή Του στον Ιορδάνη (Ματθ. 4, 1), και, παρόλο που τόνισε πως ο άνθρωπος μολύνεται απ’ αυτό που βγαίνει απ’ το στόμα κι όχι απ’ αυτό που μπαίνει (Ματθ. 15, 10-20), είπε για το διάβολο: «αυτό το γένος δε φεύγει, παρά μόνο με προσευχή και νηστεία» (Ματθ. 17, 21). Μας άφησε επίσης συμβουλές για το πως πρέπει να είναι θεραπευτική μια νηστεία: 

«Και όταν νηστεύετε, μη γίνεστε σαν τους υποκριτές, σκυθρωποί· επειδή, αφήνουν άπλυτα τα πρόσωπά τους, για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν», (Ματθ. 6,16) 

Σύμφωνα και με τα λόγια του Κυρίου η νηστεία είναι ελεύθερη άσκηση αγάπης και αυτοπροσφοράς του ανθρώπου προς τον Θεό. 

Νηστεύουμε για να μάθουμε να είμαστε ταπεινοί, να νιώθουμε τον βασανισμένο συνάνθρωπό μας. Να απομακρύνουμε τις αισθήσεις από τις επίγειες απολαύσεις και να ενωθούμε με τις ουράνιες. Νηστεύουμε για να ανοίξει ο δρόμος προς στην καρδιά μας ώστε ο Κύριος να την θεραπεύσει και να την ελευθερώσει. Ο αγώνας της νηστείας καλό είναι να γίνεται ψυχοσωματικά. Οι αγωνιστές της αγάπης του Θεανθρώπου βαδίζουν όχι για να κερδίσουν κάτι αλλά για να ανοίξει η καρδιά τους και να αγαπήσει πραγματικά και θυσιαστικά.

Καλό αγώνα και καλή μετάνοια

Σ.Σ

Πηγή