Ομιλία του μακαριστού ιερομονάχου Εφραίμ, γέροντος της Σκήτης του Αγ. Ανδρέου στο Σεράϊ του Αγίου Όρους, σχετικά με την Υπαπαντή του Χριστού. Αναφέρεται στη μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης από τα Εβραϊκά στα Ελληνικά, που πραγματοποιήθηκε στην Αλεξάνδρεια γύρω στο 245 π.Χ. Οι Εβραίοι της Αλεξάνδρειας είχαν ξεχάσει τη μητρική τους γλώσσα και ζητούσαν από τον Πτολεμαίο Β’ τον Φιλάδελφο να καλέσει μορφωμένους Εβραίους για να μεταφράσουν τα ιερά τους κείμενα.
Η μετάφραση, γνωστή ως “Μετάφραση των Εβδομήκοντα,” έγινε από εβδομήντα δύο σοφούς, με προεξάρχοντα τον Άγιο Συμεών τον Θεοδόχο. Αυτή η διαδικασία θεωρείται σημαντική καθώς επέτρεψε στους ελληνόφωνους Εβραίους να διαβάσουν την Παλαιά Διαθήκη στη γλώσσα που κατανοούσαν. Παρά τη μεγάλη σημασία της, αργότερα κάποιοι Ιουδαίοι καταράστηκαν τη μέρα της μετάφρασης, θεωρώντας ότι οι Έλληνες εκμεταλλεύτηκαν αυτόν τον θησαυρό.
Ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος αναγνωρίζεται για την προφητεία του σχετικά με τον Χριστό και την Παναγία, και η μετάφραση αυτή είχε σημαντικό αντίκτυπο στη διάδοση των χριστιανικών διδασκαλιών. Το κείμενο υπογραμμίζει τη σπουδαιότητα της γλώσσας και της μετάφρασης στη διατήρηση και διάδοση των θρησκευτικών παραδόσεων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου