Λάμπρου Κ. Σκοντζού, Θεολόγου – Καθηγητού
Οι ιερομάρτυρες αποτελούν μια ειδική τάξη στο αγιολόγιο της Εκκλησίας μας. Είναι οι ιερείς, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε βασανιστήρια και μαρτύρησαν για το Χριστό. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Ιερομάρτυς Ελευθέριος.
Γεννήθηκε στη Ρώμη το 2ο μ.Χ. αιώνα από ευγενείς γονείς. Ο πατέρας του κατείχε το αξίωμα του υπάτου. Η μητέρα του ονομαζόταν Ανθία. Είχε γνωρισθεί με μαθητές του αποστόλου Παύλου και έγινε ένθερμη χριστιανή. Μετά το θάνατο του άνδρα της ανέλαβε αυτή την ανατροφή του μικρού Ελευθερίου, στον οποίο έδωσε σπουδαία μόρφωση και τον κατήχησε στον Χριστιανισμό.
Φρόντισε μάλιστα να τον συνδέσει με τον επίσκοπο της Ρώμης Ανίκητο (155–166), για να αποκτήσει και χριστιανική μόρφωση και παιδεία. Ο επίσκοπος διείδε στον ευγενή έφηβο Ελευθέριο βαθιά πίστη, ευσέβεια και αφοσίωση στην Εκκλησία και γι’ αυτό τον χειροτόνησε διάκονο στα 15 του χρόνια. Λίγο αργότερα, στα 17 του, τον χειροτόνησε πρεσβύτερο και τρία χρόνια μετά επίσκοπο, αναθέτοντάς του τον επισκοπικό θρόνο του Ιλλυρικού (σημερινή Αλβανία), με έδρα την πόλη της Αυλώνας.
Η τόσο νεαρή χειροτονία του δικαιολογείται για την εποχή που έζησε ο άγιος Ελευθέριος, διότι η Εκκλησία είχε ανάγκη από στελέχη με αρετές, πίστη και μόρφωση, σε μια περίοδο φοβερών διωγμών από το ρωμαϊκό κράτος, όπου οι επίσκοποι ήταν τα πρώτα θύματα.
Ο νεαρός και ευγενής επίσκοπος δικαίωσε την επιλογή αυτή. Παρά το νεαρό της ηλικίας του υπέδειξε πρωτοφανή ωριμότητα. Η γλυκύτητα του λόγου του, η καλοσύνη του προς όλους, οι αρετές και η σοφία του στήριζαν την Εκκλησία και προσέλκυαν πλήθος ειδωλολατρών στη χριστιανική πίστη. Η εμφανής αγιότητά του επιβεβαιωνόταν συχνά από πολλά θαύματα, τα οποία ενίσχυαν τους δοκιμαζομένους χριστιανούς και μετέστρεφαν τους ειδωλολάτρες.
Η δράση του όμως δεν άργησε να γίνει γνωστή στις ρωμαϊκές αρχές. Ο αυτοκράτορας έστειλε τον στρατηγό Φήλικα να τον συλλάβει. Όταν εκείνος εισήλθε στον χώρο όπου κήρυττε ο άγιος, γοητεύτηκε από την πραότητα, τη γαλήνη και τη θεία σοφία του λόγου του. Για πρώτη φορά άκουγε για Θεό αγάπης και ελέους. Ζήτησε να κατηχηθεί και να βαπτισθεί.
Παρά ταύτα, ο ίδιος ο άγιος Ελευθέριος τον προέτρεψε να εκτελέσει την αυτοκρατορική διαταγή, ώστε να μη στερηθεί το μαρτυρικό στεφάνι. Έτσι οδηγήθηκε στη Ρώμη, όπου υπέστη φρικτά βασανιστήρια: πυρακτωμένο κρεβάτι, τηγάνι, πίσσα, κάμινο, πείνα, θηρία. Σε όλα ο Θεός τον διαφύλαξε θαυματουργικά.
Τελικά διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του. Την ώρα εκείνη έτρεξε κοντά του η μητέρα του Ανθία, η οποία επίσης αποκεφαλίστηκε και έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου μαζί με τον υιό της.
Η μνήμη του Αγίου Ελευθερίου εορτάζεται στις 15 Δεκεμβρίου, μαζί με τη μητέρα του Αγία Ανθία, τον έπαρχο Κορέμονα και τους δημίους του, που πίστεψαν στον Χριστό.
Αυτοί είναι οι ήρωες της χριστιανικής μας πίστεως, οι οποίοι καλούνται να εμπνέουν και εμάς σε ακλόνητη πίστη και θάρρος ομολογίας στον Χριστό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου