Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με ...

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Θαυμαστές διηγήσεις για το Μυστήριο των Μυστηρίων

1. Αφηγήθηκαν κάποτε οι πατέρες για έναν αδελφό ότι: «Όταν μιά Κυριακή γινόταν ακολουθία ξεκίνησε να έλθει στην Εκκλησία σύμφωνα 
με την συνήθεια, αλλά τον κορόϊδεψε ο διάβολος, λέγοντάς του «Πηγαίνεις στην Εκκλησία για να μεταλάβεις άρτο και οίνο για να σου πούνε ότι αυτά είναι σώμα και αίμα του Χριστού; Μην κοροϊδεύεσαι». 
Ο αδελφός υπάκουσε στον λογισμό του και δεν πήγε σύμφωνα με την συνήθεια στην Εκκλησία, ενώ οι αδελφοί του τον περίμεναν. Γιατί έτσι είναι η συνήθεια σε εκείνη την έρημο, να μην τελούν την ακολουθία μέχρις ότου έρθουν όλοι. 
Αφού τον περίμεναν αρκετά και εκείνος δεν ερχόταν, μερικοί από αυτούς πήγαν στο κελλί του σκεπτόμενοι, «Μήπως είναι άρρωστος ή πέθανε ο αδελφός;». Όταν ήλθαν στο κελλί τον ρωτούσαν «Γιατί αδελφέ, δεν ήλθες στην Εκκλησία;». 
Αυτός ντρεπόταν να τους απαντήσει. Όταν όμως αντιλήφθηκαν το φαύλο τέχνασμα του διαβόλου, οι αδελφοί τον υποχρέωσαν να τους ομολογήσει την επιβουλή του διαβόλου. 
Αυτός τους απάντησε «Συγχωρήστε με, αδελφοί, γιατί ενώ ξεκινούσα να έλθω στην Εκκλησία, ο λογισμός μου μου λέγει ότι δεν είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού αυτό που πας να μεταλάβεις, αλλά είναι απλός άρτος και οίνος. Αν, λοιπόν, θέλετε να έλθω μαζί σας, διορθώστε μου τον λογισμό για την Θεία Λειτουργία». Αυτοί του είπαν, «Σήκω, έλα μαζί μας και θα παρακαλέσουμε τον Θεό να σου δείξει ζωντανά την θεϊκή δύναμη». 
Αυτός πήγε στην Εκκλησία και εκεί αφού ικέτευσαν πάρα πολύ τον Θεό για τον αδελφό, δηλαδή να του αποκαλυφθεί η δύναμη των μυστηρίων, άρχισαν αμέσως την Θεία Λειτουργία, αφού τοποθέτησαν τον αδελφό στην μέση της Εκκλησίας, ενώ αυτός ως την απόλυση δεν σταμάτησε να βρέχει με τα δάκρυα το πρόσωπό του.

2. Μετά το τέλος της λειτουργίας παρακάλεσαν οι πατέρες τον αδελφό να τους απαντήσει : «Πες μας αν σου έδειξε κάτι ο Θεός για να ωφεληθούμε και εμείς». 
Αυτός κλαίγοντας άρχισε να λέγει : «Όταν τελείωσε ο κανόνας της ψαλμωδίας αι αναγνώστηκε η διδαχή των αποστόλων και ετοιμάστηκε ο διάκονος να αναγνωσει το Ευαγγέλιο, τότε είδα να ανοίγει η στέγη της Εκκλησίας και να φαίνεται ο ουρανός και κάθε λόγος του Ευαγγελίου να γίνεται φωτιά μέχρι τον ουρανό. 
Όταν τελείωσε η ανάγνωση του Ευαγγελίου, ήλθαν οι κληρικοί από το διακονικό, κρατώντας την μετάληψη των Αγίων Μυστηρίων. Τότε είδα να ανοίγουν οι ουρανοί και να καταβαίνει φωτιά και μαζί της ένα πλήθος Αγγέλων και Αρχαγγέλων και πάνω από αυτούς δύο πρόσωπα ενάρετα, των οποίων την ομορφιά δεν μπορώ να περιγράψω –γιατί η φεγγοβολή τους ήταν σαν αστραπή- και ανάμεσά τους υπήρχε ένα μικρό παιδί. 
Τότε οι Αγγελοι παρατάχθηκαν γύρω από την Αγία Τράπεζα και το παιδί βρισκόταν ανάμεσά τους. 
Όταν τελείωσαν οι Θεϊκές ευχές και άρχισαν οι κληρικοί να τεμαχίζουν τους άρτους της προθέσεως, είδα τα δύο πρόσωπα πάνω στην Αγία Τράπεζα να κρατούν τα χέρια και τα πόδια του παιδιού, που ήταν πάνω στην Αγία Τράπεζα, και με το μαχαίρι που κρατούσαν έσφαξαν το παιδί και άδειασαν το αίμα στο Ποτήριο που βρισκόταν πάνω στην Τράπεζα. 
Αφού έκοψαν σε μικρά τεμάχια το σώμα του παιδιού τα τοποθέτησαν πάνω από τους άρτους και έγιναν και οι άρτοι σώμα. Τότε ήρθε στο μυαλό μου ο Απόστολος που λέει: Γιατί η δική μας γιορτή του Πάσχα συνίσταται στο γεγονός ότι ο Χριστός θυσιάστηκε για χάρη μας. 
Όταν όμως πλησίασαν οι αδελφοί να μεταλάβουν την Αγία Προσφορά, τους προσφέρονταν ζωντανό σώμα. 
Μόλις όμως χρησιμοποιούσαν την επίκληση αμήν, γινότανε άρτος στα χέρια τους. Όταν όμως πήγα και εγώ να μεταλάβω μου δόθηκε σώμα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε άκουσα μια φωνή στα αυτιά μου να λέει : Ανθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις, αυτό δεν είναι που μου ζήτησες; 
Τότε είπα: Λυπήσου με, Κύριε, δεν μπορώ να μεταλάβω σώμα. 
Πάλι μου είπε : Αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλάβει σώμα, σώμα θα υπήρχε όπως το βρήκες. Κανείς όμως δεν μπορεί να φάγει σώμα, γι’ αυτό όρισε ο Κύριος τους άρτους της προθέσεως. 
Γιατί όπως από την αρχή ο Αδάμ με τα χέρια του Θεού έγινε σάρκα και μετά της έδωσε πνέυμα ζωής ο Θεός, κατόπιν η σάρκα χωρίστηκε στην γη, το πνεύμα όμως παρέμεινε, έτσι και τώρα ο Χριστός προσφέρει τη σάρκα του μαζί με το Αγιο Πνεύμα. 
Και η σάρκα δεν είναι τέλεια στον άνθρωπο, το πνέμα όμως εγκαθίσταται στην καρδιά. Αν, λοιπόν, πίστεψες, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου. Και μόλις είπα, Πιστεύω Κύριε, έγινε το σώμα που είχα στο χέρι μου άρτος. 
Αφού ευχαρίστησα, λοιπόν, τον Θεό μετέλαβα την Αγία Προσφορά. Όταν προχώρησε η λειτουργία και ξαναγύρισαν οι κληρικοί είδα πάλι το μικρό παιδί ανάμεσα στα δύο πρόσωπα και ενώ οι κληρικοί συμμάζευαν τα δώρα, είδα πάλι τη στέγη να ανοίγει και οι Θείες Δυνάμεις να ανυψώνονται στον ουρανό».
3. Αυτά αφού άκουσαν οι αδελφοί και αφού ένιωσαν βαθιά κατάνυξη, αναχώρησαν στα κελλιά τους.
(Γεροντικό του Σινά, Θεσσαλονίκη 1988, σελ. 45,47 & 49)
Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου