Μεγαλυνάρια ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ (τοῦ ὁμωνύμου Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Τροιζηνίας)

Κεχαριτωμένη Μῆτερ ἡμῶν, ἴασαι καρδίαν λογχευθεῖσαν ἐν πειρασμοῖς, αἱμάσσουσαν πόνοις καί συμφοραῖς ποικίλαις καί πίστει αἰτουμένην τήν θείαν σκέπην Σου.

Πάντων θλιβομένων ἡ χαρμονή καί τῶν δυστυχούντων καταφύγιον ἀσφαλές, τήν ἐμήν καρδίαν, ἐν ζάλαις ποντουμένην, ἀνάστησον, Παρθένε, ταῖς ἱκεσίαις Σου.

Δός μοι προστασίαν ἐν συμφοραῖς, παῦσον διαβόλου ἐπιθέσεις καί πειρασμούς, πράϋνον τά πάθη, γαλήνευσον καρδίαν, στερέωσον τήν πίστιν, ὦ Παντευλόγητε.

Φώτισον τόν νοῦν μου, Μῆτερ Θεοῦ, τόν ἐσκοτισμένον ἐν ταῖς ζάλαις τῶν πειρασμῶν, κράτυνον καρδίαν, ἐν πόνοις πεπτωκυῖαν καί δός μοι ἐν τῶ βίῳ, κρουνούς τῆς χάριτος.

Σκέπασον ψυχήν μου τήν ταπεινήν, μή μόνην ἀνεύρῃ ἀσθενοῦσαν ὁ δολερός. Συμμάχησον πολέμῳ, ὦ Κεχαριτωμένη, καί δίωξον λιταῖς Σου, τούς πολεμοῦντας με.

Μέγα Σύ προπύργιον τῶν πιστῶν ὑπάρχεις, Παρθένε, καί χαράκωμα ἀσφαλές, τῶν καταφευγόντων ἐν συντριβῆ καρδίας, τῶ θρόνῳ τοῦ Υἱοῦ Σου καί Λυτρωτοῦ ἡμῶν.

Ἡ Εἰκών τῆς Παναγίας Κεχαριτωμένης ἀποθησαύρισται εἰς τό ὁμώνυμον ἐν Τροιζῆνι Ἱερόν Ἡσυχαστήριον. Τά Μεγαλυνάρια εἶναι ποιήματα τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Νικοδήμου Ἀεράκη, ἐκ τοῦ πρός Αὐτήν Παρακλητικοῦ Κανόνος (1995).