Εορτάζει στις 14 Μαρτίου εκάστου έτους.
Μὴ τοὺς στεφάνους ζημιωθῆναι φέρων,
Φέρει κεφαλῆς, Ἀλέξανδρος ζημίαν.
Βιογραφία
Τό Συναξάριον τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀναφέρει τέσσερις Μάρτυρες μέ τό ὄνομα ᾿Αλέξανδρος, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζουν πολλά κοινά στοιχεῖα καί γι᾿ αὐτό προσδιορίζονται ἀπό τό διαφορετικό τόπο μαρτυρίου·
Αὐτοί εἶναι·
῾Ο ῞Αγιος ᾿Αλέξανδρος, ὁ ἐν Πύδνῃ († 14 Μαρτίου),
῾Ο ῞Αγιος ᾿Αλέξανδρος, ὁ ἐν Θεσσαλονίκῃ († 7 Νοεμβρίου),
῾Ο ῞Αγιος ᾿Αλέξανδρος, ὁ ἐν Δριζιπάρῳ τῆς Θράκης († 25 Φεβρουαρίου), καί
῾Η προσεκτική ὅμως ἀνάλυση τῶν σχετικῶν Μαρτυρίων πείθει ὅτι δέν πρόκειται γιά τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα, ἀλλά γιά δύο ὁμώνυμους Μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι, ἄν καί ἔζησαν τήν ἴδια ἐποχή, δηλαδή κατά τόν 3ο αἰώνα μ.Χ., σαφῶς διακρίνονται μεταξύ τους. Δηλαδή ὁ ῞Αγιος ᾿Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης εἶναι ὁ αὐτός μέ τόν ὁμώνυμό του ῞Αγιο ᾿Αλέξανδρο Πύδνης. ῾Ο ῞Αγιος ᾿Αλέξανδρος, ὁ ἐν Δριζιπάρῳ, εἶναι ὁ ἴδιος μέ τόν ὁμώνυμό του Δινογετίας τῆς Κάτω Μοισίας, πού εἶναι ὁ ῞Αγιος ᾿Αλέξανδρος ὁ Ρωμαῖος.
῾Ο ῞Αγιος Μάρτυς ᾿Αλέξανδρος καταγόταν ἀπό τή Θεσσαλονίκη καί ἐμαρτύρησε ἐπί τῆς βασιλείας Μαξιμιανοῦ (285-305 μ.Χ.). Συνελήφθη, ἐπειδή ἦταν Χριστιανός, καί ἐκλήθη νά θυσιάσει στά εἴδωλα. Αὐτός ἀρνήθηκε καί ἐπέδειξε μάλιστα τήν ἀπέχθειά του κατά τρόπο θεαματικό, ἀνατρέποντας τήν τράπεζα τῶν σπονδῶν, μέ ἄμεση συνέπεια νά τιμωρηθεῖ μέ ἀποκεφαλισμό γιά τή μεγάλη του ἀσέβεια. ῾Ο δήμιος Μινουκιανός, πού θά ἀποκεφάλιζε τόν ῞Αγιο, ἔμεινε ἐμβρόντητος, βλέποντας κάποια ὀπτασία. Καί μόνο ὅταν ὁ ῞Αγιος προσευχήθηκε, ὁ δήμιος ὁλοκλήρωσε τό ἔργο του, δηλαδή τόν ἀποκεφαλισμό. ᾿Εκείνη τήν ὥρα ὁ αὐτοκράτορας εἶδε νά συνοδεύουν τήν ψυχή τοῦ ῾Αγίου στόν οὐρανό τέσσερις ἄγγελοι, κάτι πού τόν συγκλόνισε, μέ ἀποτέλεσμα νά παραχωρήσει τό λείψανο τοῦ Μάρτυρος στούς Χριστιανούς τῆς Θεσσαλονίκης, γιά νά τό ἐνταφιάσουν κατά τά ἔθιμά τους87.
Τό μαρτύριο τοῦ ῾Αγίου ᾿Αλεξάνδρου συνέβη κατά τό διάστημα μεταξύ τῆς 21ης ᾿Ιουλίου 285 μ.Χ. (ἀναγόρευση τοῦ Μαξιμιανοῦ ὡς καίσαρος) καί τῆς 1ης Αὐγούστου 286 μ.Χ. (ἀνάδειξή του σέ Αὔγουστο ἀπό τόν Διοκλητιανό).
Σύμφωνα μέ τό χρυσόβουλλο τοῦ Νικηφόρου Φωκᾶ, τοῦ ἔτους 964 μ.Χ., πρός τή μονή τῆς Μεγίστης Λαύρας τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους, ὁ αὐτοκράτορας Νικηφόρος, ἱκανοποιώντας σχετικό αἴτημα τοῦ ῾Οσίου ᾿Αθανασίου τοῦ ᾿Αθωνίτου, παραχώρησε στή μονή τῆς Μεγίστης Λαύρας τεμάχιο τοῦ Τιμίου Ξύλου, καθώς ἐπίσης ἐδώρισε καί τίς τίμιες κάρες τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί τοῦ ῾Αγίου ᾿Αλεξάνδρου τοῦ «ἐνδόξως ἀριστήσαντος καί ὑπέρ τοῦ σωτῆρός μου στερρῶς μαρτυρήσαντος ἐν Πύδνῃ τῆς Θεσσαλίας», οἱ ὁποῖες ἐφυλάσσονταν στό αὐτοκρατορικό παρεκκλήσιο. Εἶναι σαφές, λοιπόν, ὅτι ὁ ῞Αγιος ᾿Αλέξανδρος ἐμαρτύρησε στήν Πύδνα, τό μεσαιωνικό Κίτρος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου