Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης: «Αυτό το βιβλίο που έχεις σ᾿ αυτή την τσέπη είναι καλό, το άλλο πέταξε το ...»

Ὁ κ. Θ., κάτοικος Χ., τελευταῖα παρακολουθοῦσε τίς διαλέξεις κάποιας ὀργανώσεως ἀπό αὐτές πού σάν δηλητηριώδη µανιτάρια ξεφυτρώνουν κάθε τόσο στήν χώρα µας µέ φιλοσοφικοεπιστηµονική δῆθεν κάλυψη, ἀλλά ὑπόπτου περιεχοµένου καί στόχων. 

Μελετοῦσε ἐπίσης σχετικά βιβλία καί φυλλάδια πού τοῦ ἔδιναν. ῞Οσα ἄκουγε ἤ διάβαζε, εἶχαν σάν ἀποτέλεσµα νά τόν κάνουν νά µήν αἰσθάνεται καλά, κάπως σάν ζαλισµένος, θολωµένος, µπερδεµένος.

Προβληµατιζόταν ἄν ἔπρεπε νά συνεχίση, διχαζόταν καί στενοχωριόταν. Κάποιος φίλος του πού πληροφορήθηκε τήν δυσκολία του, τοῦ συνέστησε νά πάη στό Ἅγιον ῎Ορος νά συµβουλευθῆ τόν γέροντα Παΐσιο. Πείσθηκε καί ξεκίνησε γιά τό Ἅγιον ῎Ορος, ἔβαλε µάλιστα στήν δεξιά ἐξωτερική τσέπη τοῦ µπουφάν του τήν Ἁγία Γραφή, ἐνῶ στήν ἀριστερή ἐσωτερική τσέπη κάποιο βιβλίο καί φυλλά- δια τῆς ὀργανώσεως. 

Φθάνοντας στήν «Παναγούδα» βρῆκε τόν Γέροντα περιτριγυρισµένο ἀπό πολύ κόσµο. Περίµενε µέχρις ὅτου ἔφυγαν οἱ ἄλλοι, ἐκτός ἀπό δύο, πού ἤθελαν νά δοῦν ἰδιαιτέρως τόν Γέροντα. Σκεφτόταν πῶς νά ἐκθέση τό πρόβληµά του, ἀλλά ὁ Γέροντας τόν πρόλαβε καί ρώτησε: 

– Τί κάνει ἡ Χ.; (ἀνέφερε τήν πατρίδα του). 

– Καλά εἶναι, πάτερ, εἶπε γεµᾶτος ἀπορία, γιά τό πῶς ὁ Γέροντας πού τόν ἔβλεπε πρώτη φορά, γνώριζε τήν πατρίδα του. 

– Κοίτα Θ., (νέο ξάφνιασµα γιατί τόν προσφώνησε µέ τό ὄνοµά του), αὐτό τό βιβλίο πού ἔχεις σ᾿ αὐτή τήν τσέπη (καί τοῦ ἔδειξε τήν τσέπη πού εἶχε τήν Ἁγία Γραφή) εἶναι καλό καί νά τό µελετᾶς, ὅσο πιό συχνά µπορεῖς, ἀλλά αὐτά πού ἔχεις ἐδῶ (καί τοῦ ἔδειξε ἀριστερά στό στῆθος) πέταξέ τα τό συντοµώτερο, γιατί… ἔχει τρελλοκοµεῖο ἡ Χ. (πατρίδα του); Ἄν δέν ἔχη θά πᾶς ἀλλοῦ».

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (1924-1994) 

Ὁ Ἀσυρµατιστής τοῦ Στρατοῦ καί τοῦ Θεοῦ.