Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Γιαννιτσών

Ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Γιαννιτσών είναι μία ενορία στην πόλη των Γιαννιτσών και στην ενορία ανήκουν περίπου 11.000 άνθρωποι. Τα Ιερά σκεύη της εκκλησίας είναι από την Στράντζα και τη Μαδύτου, μεταφέρθηκαν στα Γιαννιτσά όταν έγινε η ανταλλαγή των πληθυσμών ανάμεσα στην Τουρκία και στην Ελλάδα.

Ο Ναός πανηγυρίζει στη μνήμη του Αγ. Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, 23 Απριλίου και στη μνήμη του Αγ. Νικολάου επισκόπου Μύρων της Λυκίας, 6 Δεκεμβρίου.

Σήμερα στο Ναό εφημερεύουν τέσσερις ιερείς, ο π. Ιωάννης Σπυρίδης, ο οποίος είναι ο Αρχιερατικός επίτροπος Γιαννιτσών αλλά και ο Προϊστάμενος του Ναού, π. Φρίξος Πετρίδης, π. Νεκτάριος Ταρασίδης και π. Γεώργιος Σιδέρης.

Οι Ιεροψάλτες του Ναού είναι ο Παπακωνσταντίνου Ιωάννης, ο Παπαϊωάννου Γεώργιος και ο Βουρόπουλος Στυλιανός.

Ο Νεωκόρος του Ναού είναι ο κ. Κλειώτης Κωνσταντίνος.

Στις δραστηριότητες του Ναού ανήκουν κατηχητικά όλων των βαθμίδων, νεανικές και φοιτητικές συνάξεις, κύκλοι μελέτης Αγίας Γραφής, φροντηστιριακά μαθήματα, σχολή αγιογραφίας, δανειστική εκκλησιαστική βιβλιοθήκη, αίθουσα ηλεκτρονικών υπολογιστών, φιλόπτωχο ταμείο, καθημερινό γεύμα αγάπης, εκδόσεις περιοδικού, CDs κ.ά.

Ιστορικό

Όταν εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες στα Γιαννιτσά δεν υπήρχε ενορία για να λειτουργήσουν και έτσι ο π. Θεόδωρος Κωνσταντινίδης, ο οποίος ήταν και αυτός πρόσφυγας από την Στράντζα αλλά και ο πρώτος εφημέριος της μετέπειτα ενορίας του Αγ. Γεωργίου Γιαννιτσών, διαμόρφωσε ένα δωμάτιο του σπιτιού του σε εκκλησία και τοποθέτησε εκεί τα κειμήλια της πατρίδας τους.

Αργότερα ένας πλούσιος άνθρωπος χάρισε στην ενορία μία αποθήκη, η οποία ήταν βολική επειδή ήταν μεγάλη και επειδή είχε ανατολική κατεύθυνση. Έξω από την απολήκη έχτισαν ένα ξύλινο καμπαναριό. Το Σεπτέμβριο του 1944, όταν ήρθαν οι Γερμανοί, έβαλαν πυρκαγιά και έτσι καταστάφηκε ο προσωρινός Ναός, αλλά και όλα τα έγγραφα του Ναού.

Ύστερα από την πυρκαγιά ο κόσμος εξυπηρετώνταν από τις ενορίες της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η οποία χτίστηκε το 1864 και από την ενορία των Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης, η οποία χτίστηκε το 1908. Αυτές οι ενορίες ήταν οι μοναδικές στα Γιαννιτσά εκείνη την εποχή.

Αργότερα άρχισε να χτίζεται ο σημερινός ναός του Αγίου Γεωργίου, αλλά μέχρι να δοθεί για λειτουργία, ο τότε Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κυρός Παντελεήμων Παπαγεωργίου διόρησε εφήμερο τον π. Θεολόγο Ηρωίδη, ο οποίος μαζί με το εκκλησιαστικό συμβούλιο καταστεύασαν μία ξύλινη παράγκα από πισσόχαρτο δίπλα από τον σημερινό ναό.

Η επίσημη τελετή θεμελίωσης του σημερινού Ιερού Ναού έγινε στις 21 Μαΐου 1948. Μέλη της επιτροπής ανεγέρσεως ήταν οι: κ. Τριανταφυλλίδης Στέφανος, κ. Μητώσης Δημήτριος, κ. Σουναρίδης Ιωάννης, κ. Φίλτσος Γρηγόριος, κ. Παπακωνσταντίνου Ιωάννης, κ. Κάλφας Ιωάννης και κ. Σταμενίτης Διονύσιος.

Πολιτικός μηχανικός για το σχέδιο του Ναού ήταν ο πολύ ονομαστός για κατασκευές Ιερών Ναών, Ορλάνδος από την Αθήνα. Εργολάβος, κατόπιν μειοδοτικού διαγωνισμού, ήταν ο κ. Αποστολόπουλος. Για την κατασκευή του Ναού, η οποία είναι όλη πέτρινη, ήρθαν εξειδικευμένα μαστόρια από την Ήπειρο. Το πάχος των τοίχων φτάνει τα 85εκ. Το μοναδικό μέρος στο οποίο χρησιμοποιήθηκε μπετόν είναι τέσσερις μεγάλοι πεσσοί, που στηρίζουν τον τρούλο, δύο κολώνες που στηρίζουν το γυναικωνίτη, καθώς και δύο κολώνες πίσω από το τέμπλο του Ιερού. Το ύψος του Ναού εσωτερικά φτάνει τα 19μ., το μήκος τα 27μ. και το φάρδος τα 18.50μ. Ο ρυθμός του Ναού είναι βασιλική σταυροειδής με τρούλο. Στο δεξιό μέρος του Ιερού υπάρχει και δεύτερη εγκαινιασμένη Αγία Τράπεζα προς τιμήν του Αγ. Νικολάου, επισκόπου Μύρων της Λυκίας.

Ο σημερινός Ναός

Ο Ναός εγκαινιάστηκε, στις 24 Μαρτίου 1957, ύστερα από 8 χρόνια εργασίας. Τότε στην ενορία ήταν εφημέριοι οι ιερείς π. Θεολόγου Ηρωίδη και π. Αθανασίου Βαμβίνη.

Μετά από κάποια χρόνια, επειδή ο πληθυσμός συνέχεια αυξάνονταν, έγινε μια προέκταση του Ναού κατά 9.5μ.

Το 1983 ο Ναός αγιογραφήθηκε κατά το κυρίως μέρος του με την παραδοσιακή τεχνοτροπία της κρητικής σχολής, από τον αγιογράφο Χριστοφάνη Βουτσινά. Το τέμπλο του Ναού είναι χτιστό και οι εικόνες του είναι αναγεννησιακής τεχνοτροπίας από τον αγιορείτικο αγιογραφικό οίκο των Καρτσωναίων.

Στα κειμήλια του Ναού συγκαταλέγονται τα από τη Στράντζα μεταφερθέντα: η εικόνα του Αγ. Γεωργίου, το Ιερό Ευαγγέλιο, δύο εξαπτέρυγα, ένα θυμιατό, δύο μυροδοχεία, καθώς και ένα ασημένιο που το χρησιμοποιούσαν για να πίνουν κρασί οι νεόνυμφοι στο μυστήριο του γάμου.

Στα κειμήλια ανήκει επίσης ο υπερμεγέθης Σταυρός, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στο νάρθηκα του Ναού. Ο Σταυρός είναι προσφορά του Μητροπολίτου Εδέσσης Διονυσίου. Η επίσημη υποδοχή του Σταυρού έγινε στην είσοδο της πόλης στις 25 Μαΐου 1958.

Ιερά Λείψανα

Στο Ναό φυλάσσονται Ιερά Λείψανα των: Αγ. Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Αγ. Χαραλάμπους, Αγ. Ονουφρίου, Αγ. Παρασκευής, Αγ. Θεοδώρου του Στουδίτου και του Αγ. Αρσενίου του Καππαδόκου.

Γραφεία Ι. Ναού

Τα γραφεία του ναού στεγάζονται σε τριώροφο κτίριο δίπλα στο ναό, το οποίο κατασκευάστηκε το 1968. Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως οικοτροφείο-ορφανοτροφείο θηλέων και από το 1984 μέχρι τον Νοέμβριο του 2014, στους δυο ορόφους του κτιρίου στεγάζονταν το Δημοτικό Ωδείο Γιαννιτσών. Πλέον, στους συγκεκριμένους ορόφους λειτουργούν τα τμήματα της αγιογραφίας και πυρογραφίας, ενώ από το Σεπτέμβριο του 2015, θα στεγάζεται και το φροντιστήριο της ενορίας καθώς και τα χορευτικά τμήματα. Τα γραφεία του ναού βρίσκονται στο υπόλοιπο κτίριο.

Επιτροπές Ι. Ναού

Στην Εκκλησιαστική επιτροπή είναι ο Σεμερτζής Σταύρος, ο Τσουκτορίδης Λεωνίδας, ο Κεχαγιάς Ιωάννης και ο Τζεβελέκης Δημήτριος.

Στην επιτροπή του φιλοπτόχου ταμείου είναι η Ωραιοπούλου Νίκη, η Ηλιάδου Κατερίνα, η Τζιόκα Αγγελική και η πρεσβυτέρα Αγιαννίδου Τασούλα.

Στην επιτροπή του Γεύματος Αγάπης είναι ο π. Ιωάννης Σπυρίδης, η πρεσβυτέρα Αγγελίδου Κατερίνα, η Λαδοπούλου Δέσποινα και η Παπαδοπούλου Σουλτάνα.

Πηγή