Κύριε μου, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2015

Δ΄ Κυριακή των Νηστειών (Ιωάννου της Κλίμακος) - Η θεραπεία του σεληνιαζομένου νέου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Ἑβρ. στ´ 13-20
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Μᾶρκ. θ´ 17 – 31
Ἦχος πλ. δ´.– Ἑωθινόν: Η´
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ
Ὅταν ὁ ­Κύριος Ἰησοῦς, μετὰ τὴ ­Με­ταμόρφωσή Του, κατέβηκε ἀπὸ τὸ ὄ­­­ρος Θαβώρ, ἔτρεξαν πολ­­λοὶ νὰ Τὸν συναντήσουν.
Τὸν πλησίασε τότε κι ἕνας πονεμένος πατέρας καὶ Τοῦ εἶπε: Διδάσκαλε, Σοῦ ­ἔφερα τὸν γιό μου, ποὺ ἔχει κα­τα­ληφθεῖ ἀπὸ πονηρὸ πνεῦμα καὶ τὸν ἔχει ἀφήσει ­ἄλαλο.
Μά­­λι­στα ὅταν τὸν ­κυριεύει, τὸν ρίχνει κάτω, τὸν κάνει νὰ βγάζει ἀ­­­φροὺς ἀπὸ τὸ στόμα καὶ νὰ ­τρίζει τὰ δόντια του, καὶ τὸν ἀφήνει ἀ­­­ν­­αίσθητο! Εἶ­πα πρὶν στοὺς μαθητές Σου νὰ βγάλουν τὸ δαιμόνιο αὐτό, ἀλ­λὰ δὲν μπόρεσαν. 
Γυρίζει τότε ὁ Κύριος καὶ μὲ τόνο ἐπιτιμητικὸ λέγει: «ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕ­­ως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;»· ὦ ἄνθρωποι, εἴδατε τόσα θαύματα καὶ παραμένετε ἄπιστοι! Ἕως πότε θὰ εἶμαι μαζί σας; Ἕως πότε θὰ σᾶς ἀνέχομαι;... Φέρτε μου ἐδῶ τὸ παιδί. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου