Ὁ Ὅσιος Ζήνων εἶπε κάποτε:
«Αὐτός πού θέλει νά ἀκούση ἀμέσως ὁ Θεός τήν προσευχή του, μόλις θά ὑψώση τά χέρια του πρός ἱκεσίαν, πρέπει πρῶτα, μέ ὅλη του τήν ψυχή, νά προσευχηθῆ γιά τούς ἐχθρούς του.
Τότε μόνον, ἐάν καί αὐτός παρακαλέση τόν Θεόν γιά κάτι, θά εἰσακουσθῆ».
Τό πόσο κακό κάνουν στήν ψυχή μας τό μῖσος καί ἡ ἔχθρα, πού κρατᾶμε μέσα μας φαίνεται καί ἀπό τό γεγονός, πού συνέβη σέ δύο ἀδελφούς.
Δύο ἀδελφοί συνελήφθηκαν σέ καιρό διωγμοῦ καί ὁδηγήθηκαν γιά νά βασανισθοῦν. Ἀφοῦ λοιπόν τήν πρώτη ἡμέρα τούς ὑπέβαλαν σέ μαρτύριο, τούς ἔρριξαν στήν φυλακή. Ἀπό ἐνέργεια τοῦ πειρασμοῦ ὅμως συνέβη μεταξύ τους μία παρεξήγηση καί λίγο ψυχράνθηκαν. Ὁ ἕνας ἀπό αὐτούς μεταμελήθηκε καί ἔβαλε μετάνοια στόν ἄλλο.
Αὔριο πρόκειται νά μᾶς θανατώσουν, τοῦ εἶπε. Ἄς διαλύσουμε λοιπόν τήν ἔχθρα μας καί ἄς ἀγαπηθοῦμε. Ἀλλά ὁ ἄλλος δέν ἐπείθετο.
Τήν ἑπομένη ἡμέρα ὁδηγήθηκαν καί πάλι στό κριτήριο καί ὑπο- βλήθηκαν σέ νέα βασανιστήρια. Τότε ἐκεῖνος πού δέν δέχθηκε τήν μετάνοια τοῦ ἀδελφοῦ, νικήθηκε μέ τήν πρώτη προσβολή.
Γιατί ἐχθές, τόν ἐρωτᾶ ὁ ἄρχοντας, ἐνῶ ὑπέφερες τόσα βασανιστήρια, δέν πείσθηκες στά λόγια μου. Διότι ἐχθές, ἀπάντησε ὁ ἀδελφός, ἤμουν ἀγαπημένος μέ τόν ἀδελφό μου καί μέ δυνάμωνε ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ. Σήμερα ὅμως τοῦ κράτησα μνησικακία καί γιά τοῦτο ἀπογυμνώθηκα ἀπό τήν σκέπη τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐνίσχυσή Του.
Ορθόδοξος Τύπος, 7 ΝΕΟΜΒΡΙΟΥ 2014
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου