Στην περιοχή της Ιστιαίας, στη Βόρεια Εύβοια, μέσα σε μια καταπράσινη κοιλάδα βρίσκεται η Παναγία της Ντινιούς. Θεόρατα πλατάνια ανοίγουν τα κλαδιά τους στον ουρανό κι ένα ήσυχο ποταμάκι, το «Διονόρεμα», κυλά τα καθάρια νερά του μέσα σε καλαμιές και σκοίνα. Γάργαρο και δροσερό το νερό της κρήνης στον περίβολο ξεδιψά κάθε διαβάτη και προσκυνητή.
Κατά την περίοδο τής τουρκοκρατίας η περιοχή άνηκε σε κάποιον Τούρκο μπέη. Μετά την Επανάσταση του 1821 πουλήθηκε στην οικογένεια του Αθανάσιου Πετσάλη, από την οποία το 1928 την αγόρασαν οι αδελφοί Ριτσώνη. Ο ναός χτίστηκε πάνω σε βυζαντινό ερειπωμένο κτίσμα το 1952.
Η ιερή εικόνα είναι πολύ παλιά. Εικονίζει τη Θεοτόκο με τον Κύριο ευλογούντα και φέρει την επωνυμία «Η Οδηγήτρια των Χριστιανών». Η χρονολογία της αγιογραφήσεως παραμένει άγνωστη και, όπως λέγουν οι ειδικοί, έχει δύο ή τρεις φορές ξαναζωγραφιστεί. Στις άκρες της μπορεί κανείς να διαβάσει το γνωστό θεομητορικό ύμνο: «Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών».
Ακριβώς στο μέτωπο της Θεομήτορος υπάρχει μια τρύπα, βαθιά. Η παράδοση αναφέρει ότι κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, τότε που η πατρίδα μας αναστέναζε κάτω από τον βαρύ κι ασήκωτο ζυγό του άπιστου κατακτητή, ένας Τούρκος κυνηγούσε στην περιοχή αυτή έναν Έλληνα, πιστό και ευσεβή χριστιανό, να τον σκοτώσει. Που αλλού να καταφύγει ο δύστυχος; Αποκαμωμένος μπήκε στο φτωχικό και ταπεινό εκκλησάκι, για να σωθεί. Γεμάτος αγωνία και συγκίνηση προχωρεί στο ιερό και κρύβεται πίσω από την ιερή εικόνα της Παναγίας στο τέμπλο. Σε λίγο καταφθάνει και ο Τούρκος. Μπαίνει στον ιερό χώρο του ναού και βλέπει τον Έλληνα. Δεν συγκινείται ο άπιστος από το περιβάλλον. Τα πρόσωπα των Αγίων τον αφήνουν ασυγκίνητο. Δεν είναι σε θέση να αισθανθεί τη χάρη της Παναγίας. Αυτός το μίσος του σκέφτεται μόνο.
- Γιατί κρύφτηκες πίσω από το ξύλινο παραπέτασμα, άθλιε ραγιά; Θαρρείς ότι τώρα δεν μπορώ να σε σκοτώσω;
- Η χάρη της Παναγίας, της Βασίλισσας των Ουρανών, είναι μεγάλη. Σ' αυτήν λοιπόν καταφεύγω τούτη τη δύσκολη στιγμή ζητώντας τη βοήθεια και προστασία της.
Γέλασε ο Τούρκος και το άγριο, αφύσικο, γέλιο του τράνταξε τη γαλήνη της φτωχικής εκκλησούλας. Κι έτσι χλευάζοντας την πίστη του χριστιανού, έσφιξε στό χέρι του τη μακρύκανη πιστόλα του και πυροβόλησε την εικόνα που πίσω της κρυβόταν ο Έλληνας. Η σφαίρα κτύπησε ακριβώς το μέτωπο της Παναγίας, άφησε το σημάδι της μέχρι σήμερα, αλλά όμως -τι θαύμα!- επέστρεψε αστραπιαία πίσω και κτύπησε ακριβώς στο μέτωπο τον Τούρκο, τιμωρώντας τον για την ασέβειά του. Και επειδή στα τουρκικά η λέξη επιστροφή -γυρισμός της σφαίρας λέγεται «ντινιούς», ονομάστηκε από τότε η θαυματουργή αυτή εικόνα «Παναγία της Ντινιούς».
Οι κάτοικοι της περιοχής Ιστιαίας και όλης της βόρειας Εύβοιας σέβονται και υπεραγαπούν την Ιερή αυτή Εικόνα, ο ναός της οποίας πανηγυρίζει κατά την απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 23 Αυγούστου. Εκατοντάδες πιστοί προσέρχονται να προσκυνήσουν και να παρακολουθήσουν τον πανηγυρικό εσπερινό και τη Θεία Λειτουργία στη Χάρη Της. Πολλά τα θαύματα που αναφέρονται και πλήθος τα αφιερώματα που μαρτυρούν την ευγνωμοσύνη του πιστού λαού μας στη Μάνα Παναγιά. Τόσο εκφραστικοί οι ύμνοι που συνέταξε γι' Αυτήν ο οσιώτατος υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης:
«...Είκών σου η πάνσεπτος... θαύματα ενεργούσα...» «...Ταύτη γάρ προστρέχοντες, ευλαβώς Θεοτόκε,... εκβοώμεν... Χαίρε Παρθένε, ημών η βοήθεια».
Περιοδικό «Προς τη Νίκη», Αύγουστος 2013.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου