Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: Η Ασθένεια, η Προσευχή, η Πίστη και η Θεραπεία

«Πολλή ωφέλεια έχομε απ’ τις ασθένειες, αρκεί να τις υπομένομε χωρίς γογγυσμό και να δοξάζομε τον Θεό, ζητώντας το έλεός Του.»

Οι ασθένειες μάς βγάζουν σε καλό, όταν τις υπομένομε αγόγγυστα, παρακαλώντας τον Θεό να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες και δοξάζοντας το όνομά Του.

Όταν αρρωστήσομε, το θέμα δεν είναι να μην πάρομε φάρμακα ή να πάμε να προσευχηθούμε στον Άγιο Νεκτάριο.

Όταν είμαστε άρρωστοι ξέρετε τι πρέπει να κάνομε; Να παρακαλάμε τον Θεό να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. Κι ο Θεός επειδή θα τον παρακαλάμε πονεμένοι και ταπεινωμένοι, θα μας συγχωρήσει τις αμαρτίες και θα μας κάνει καλά και στο σώμα.

«Σαν τι θεωρείς τον εαυτό σου και κρατάς αυτό το εγώ;» – Λόγος ταπείνωσης του Οσίου Ανθίμου της Χίου

«Σαν τι θεωρείς λοιπόν τον εαυτόν σου και κρατάς αυτό το εγώ;»

Ποιος είσαι εσύ που λες: «εγώ και εγώ»;

Από πού κατέβηκες;
Από πού ήρθες;

Δεν ήρθες στον κόσμο εκ του μη όντος;
Από μια χούφτα χώμα δεν σε έπλασε ο Θεός;

Και πάλι, τι νομίζεις ότι θα γίνεις μετά τον θάνατό σου;

Χώμα.

Σαν τι θεωρείς λοιπόν τον εαυτό σου και κρατάς αυτό το εγώ;

Όσιος Άνθιμος της Χίου

Ο Όσιος Πορφύριος για την Προσευχή: «Να μιλάς στον Χριστό σαν σε Πρόσωπο»

Χ.Μ.Π.: Κάποια φορὰ εἶχα πάρει μὲ τὸ αὐτοκίνητό μου στὸ Γέροντα Πορφύριο ἕνα Ἁγιορείτη μοναχό, πολὺ πνευματικὸ ἀσκητή. Ἡ συνομιλία τους, στὴν ὁποία ἤμουν κι ἐγὼ παρών, περιεστράφη γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τῆς προσευχῆς.

Ὁ μοναχὸς ρώτησε τὸ Γέροντα Πορφύριο πῶς πρέπει νὰ προσευχόμαστε.

Ὁ Γέροντας ρώτησε μὲ τὴ σειρά του τὸ μοναχὸ πῶς προσεύχεται ἐκεῖνος. Ὁ μοναχὸς τοῦ ἀπάντησε: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλό».

Ρώτησε κι ἐμένα πῶς προσεύχομαι.

«Τὸ ἴδιο κι ἐγώ», τοῦ ἀπάντησα.

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ο Χριστός είναι το Παν, είναι Φίλος και Αδελφός μας»

Ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης μιλάει σε προσκυνητές για την πανταχού παρουσία του Χριστού στη ζωή μας λέγοντάς τους ότι ο Χριστός είναι το παν.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, “είναι φίλος μας και αδερφός μας, είναι δίπλα μας ανα πάσα στιγμή και όταντον αφήσουμε να μπει στην ψυχή μας εκείνη αλλάζει τελείως”.

Γέρων Εφραίμ Βατοπαιδινός: Ομιλία σε Νέα Ζευγάρια – Πνευματικές Συμβουλές για τον Γάμο

Η ομιλία του Γέροντος Εφραίμ Βατοπαιδινού απευθύνεται σε νέα ζευγάρια και αναδεικνύει τον γάμο ως πορεία θυσίας, αγάπης και πνευματικής ωρίμανσης μέσα στην Εκκλησία. Με απλό και πατρικό λόγο, προσφέρει πρακτικές πνευματικές συμβουλές για την κοινή ζωή και τη θεμελίωση της οικογένειας στον Χριστό.

Γκρίνια και η Ταπείνωση: Διδασκαλία Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου α για την Υπομονή και την Προσευχή

«Γέροντα, δεν μπορώ, είναι γκρινιάρης!»

Του είπα κάποτε:

- «Γέροντα, δεν μπορώ να συνεργασθώ μ’ αυτόν τον αδελφό… είναι γκρινιάρης».

- «Μωρέ εσύ έχεις εγωισμό. Το ξέρεις; Απ’ αυτόν τα παθαίνεις όλα».

- «Το ξέρω, Γέροντα, τον έχω από μικρός. Εύχεσθε να μου δώσει ο Θεός ταπείνωση στην καρδιά μου».

- «Όταν η καρδιά έχει την αγία ταπείνωση, όλα τα βλέπει καλά και ζει στην επίγεια Άκτιστη Εκκλησία του Θεού από τώρα».

Οι διδαχές της γερόντισσας Γαλακτίας της Κρήτης για την οικογένεια

O γάμος και η οικογένεια μέσα από τις θεοφώτιστες συμβουλές της γερόντισσας Γαλακτίας της Κρήτης και από τον π. Αντώνιο Φραγκάκη που μας τις αναμεταδίδει. Αναμετάδοση από το κανάλι της Ραδιοσυχνότητας.

"Ἐσὺ ξέρεις Κύριε, Ἐσὺ μπορεῖς, φρόντισε!"

«Μὴν ἀγχώνεσαι γιὰ τὸ αὔριο, μὴν τσακώνεσαι μὲ τὶς σκέψεις σου, μὴν ψάχνεις λύσεις μόνο μὲ τὸ μυαλό σου. Ρῖξε ὅλο τὸ βάρος σου στὸν Χριστὸ καὶ πὲς Του μὲ ἁπλότητα: 

"Ἐσὺ ξέρεις, Ἐσὺ μπορεῖς, φρόντισε!". 

Κι ἀπό 'κείνη τὴν στιγμὴ νοιώθεις πὼς ὅλα γίνονται ἐλαφρά. Δὲν εἶναι δικά σου πιά, εἶναι τοῦ Θεοῦ».

Ὅσιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης

Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ – Λόγοι σοφίας γιὰ τὴν ἀλήθεια, τὴν ταπείνωση καὶ τὸν ἀγῶνα τῆς ψυχῆς

 «Τὸ κακό συνεχίζεται…»

«Υπάρχει ένα ανέκδοτο που λέγει ότι στην Κόλαση βρέθηκε ένας ληστής και ένας συγγραφεύς. Κάτω και από τους δύο υπήρχε φωτιά. Κάποτε η φωτιά που έκαιγε κάτω από τον ληστή έσβησε, ενώ στον συγγραφέα αυξανόταν.

Ο συγγραφεύς ρώτησε: “Γιατί συμβαίνει αυτό; Αυτό είναι αδικία”.
Και του είπαν: “Αυτό συμβαίνει γιατί συνεχίζεται στον κόσμο το κακό που έκανες με τα βιβλία που έγραψες, ενώ του ληστή δεν συνεχίζεται”».

---

«Θέλω νὰ ζω φυσικά, ὄχι νὰ παίζω θέατρο»

Πόσο απέχουμε από το πνεύμα των Αγίων – π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Ας έρθουμε στη σημερινή εορτή. Εάν αυτά τα λίγα που διαβάσαμε εδώ (από τον Συναξαριστή) δεν τα ακούσουμε απλώς ως ανάγνωσμα και τα προσπεράσουμε· αν δεν αρκεστούμε στο να θαυμάσουμε απλώς τον άγιο Σάββα πώς έζησε έτσι ή έστω στο να τον παρακαλέσουμε μέσα από την ψυχή μας να πρεσβεύσει για ό,τι θέλουμε, αλλά πάρουμε αμέσως θέση – θέση ειλικρινή, τίμια – τότε θα γίνει αλλαγή στην ψυχή μας.

Να προσέξουμε: Πώς σκεφτόταν ο άγιος Σάββας; Πώς ενεργούσε; Πώς τα έπαιρνε τα πράγματα; Αν μη τι άλλο, θα πούμε: «Α! Να, γιατί γίνονται οι άγιοι άγιοι. Να, γιατί φτάνουν σε σημείο που τους αγιάζει ο Θεός. Πώς σκέπτεται τώρα εδώ, πώς ενεργεί αυτός ο άγιος! Και εγώ από πολύ μακριά το ακούω και το βλέπω αυτό, σαν να είναι κάτι ξένο προς εμένα· σαν να μην είναι για μένα».

«Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε» – Η Διδασκαλία του Κυρίου για την Κατάκριση

(Κατά Ματθαίον 7, 1–5)

«Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε»
= «Μην κρίνετε και μην καταδικάζετε τον πλησίον σας, ώστε να μην κατακριθείτε κι εσείς από τον Θεό.»

«ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν»
= «Γιατί με το ίδιο μέτρο και με τον ίδιο τρόπο που κρίνετε, θα κριθείτε και εσείς.»

«τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς;»

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Η πλάνη είναι πολύ δύσκολο να διορθωθεί – Όταν η χάρις του Θεού φωτίζει τον άνθρωπο»

Στον άνθρωπο που έχει υγιή ψυχή αποκαλύπτονται τα μυστήρια του Θεού.

Ο άνθρωπος που είναι άξιος του Θεού, γίνεται έμπλεος του Αγίου Πνεύματος. Έχει τη θεία χάρι.

Ο Θεός, εν τω μυστηρίω του Χριστού, του δίδει τη χαρά, την ειρήνη, την πραότητα, την αγάπη.

Του δίδει άλλα γνωρίσματα, αυτά που λέει ο Απόστολος Παύλος:

«Ο δε καρπός του Πνεύματος εστίν:

αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια…»

Ο Θεός γνωρίζει παρελθόν, παρόν και μέλλον.

Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης – προφητείες και πνευματικές διδαχές για τους έσχατους καιρούς

«Από εδώ και πέρα, δεν έχεις διανοηθεί τί θα δεις και τι θα ακούσεις…»

Βρισκόμαστε σε καιρούς χαλεπούς αυτή την εποχή που ζούμε εμείς. Υπήρξαν και καλές εποχές, που ζούσαν οι άνθρωποι με αγάπη. Ο ένας εφύλαγε τον συνάνθρωπό του, τον αγαπούσε, τον βοηθούσε σε όλα τα πράγματα της ζωής. Τώρα πάμε αντίστροφη μέτρηση. Δεν προσέχουμε τη ζωή, δεν τη χαιρόμαστε. Η απιστία μας σπρώχνει μακριά από την κατάσταση της πολυτίμου αληθείας…

Όποιος κατορθώσει να κρατήσει αυτά τα δύο — την αλήθεια στον Κύριο και την αγάπη στον άνθρωπο — αυτός πέτυχε τον στόχο του και τον προορισμό του στη γη.

---

Πόλεμος — φόβος — πίστη

– Γέροντα, άμα γίνει πόλεμος με τους Τούρκους, τι θα κάνουμε;

– Ο πόλεμος σήμερα δεν γίνεται με όπλα. Εμάς πάντοτε ο Θεός μας βοηθάει και η Παναγία είναι με το μέρος μας.

– Ναι, Γέροντα, αλλά οι Τούρκοι είναι πιο πολλοί από εμάς.

– Ας είναι! Την ψυχή του Έλληνα, που έχει τον Χριστό και την Παναγία δίπλα οδηγό, τη φοβούνται όλοι.

Όπου δεν φθάνει ο άνθρωπος, βοηθάει ο Θεός – Λόγοι Αγίου Παϊσίου για την εμπιστοσύνη στη θεία βοήθεια

Όπου δέν φθάνει ό άνθρωπος, βοηθάει ό Θεός - «Οί θείες δυνάμεις είναι παντοδύναμες»

- Γέροντα, πολλοί ανησυχούν τί θά γίνη μέ το ένα θέμα, τί θά γίνη μέ τό άλλο.
- Κοίταξε νά δής· τώρα ό Θεός, καί νά ήθελε νά μας αφήση, δέν μπορεί.
- Τί εννοείτε, Γέροντα;

- Νά, οί γονείς όταν φέρνουν ένα παιδάκι στον κόσμο, όσο αγωνίζονται νά τό μεγαλώσουν, τόσο περισσότερο τό αγαπούν καί τό πονούν. Έτσι καί ό Θεός, μας έφερε στον κόσμο, αγωνίσθηκε κατά κάποιον τρόπο, μας μεγάλωσε, κουράσθηκε νά μας κάνη ό,τι μας έκανε.

Τώρα, καί νά θέλη νά μας αφήση, δέν μπορεί, γιατί μας πονάει, αρκεί εμείς νά έχουμε λίγο φιλότιμο. Αν έχουμε λίγο φιλότιμο, δέν θά χάσουμε τον Παράδεισο.

Αρχιμ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης (✝) - Όταν αγαπάς κάποιον…

Όταν αγαπάς κάποιον, τον νοιώθεις ζωντανό μπροστά σου. Μοναξιά νοιώθει αυτός που δεν αγαπά, και η μοναξιά γίνεται μεγαλύτερη, όταν θέλω να με αγαπούν.

Οιοσδήποτε άνθρωπος, είτε βασιλιάς, είτε ζητιάνος είναι, μόλις θελήσει να τον αγαπούν, θα δείτε ότι αμέσως θα νοιώσει μοναξιά.

Μόλις αρχίσει να αγαπά, όχι με αγάπη ανθρώπινη αλλά ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, αρχίζει να φεύγει η μοναξιά
και ανακαλύπτει πως όλη η Εκκλησία, οι πάντες, είναι μαζί του.

Τὰ Εἰσόδια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Γεώργιος Καψάνης, Καθηγούμενος Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους (✝)

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ ὁποῖος ἐκτὸς τῶν ἄλλων εἶναι και θεομητορικὸς θεολόγος, στὴ γνωστή Ὁμιλία του εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου ἀναφέρει, ὅτι ἡ Παναγία μας εἰσελθοῦσα στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων πρώτη αὐτὴ στὸν κόσμο ἐγκαινίασε τὴν ὁδὸ τῆς νήψεως, τῆς ἀναβάσεως τοῦ νοῦ στὸν Θεὸ καὶ τῆς ἑνώσεως τοῦ νοῦ τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Θεό, τὴν ἡσυχαστικὴ δηλαδὴ ὁδὸ θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Ἔτσι, γιὰ ὅσους ποθοῦν τὴ μυστικὴ καὶ ἡσυχαστικὴ ἄνοδο πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὴ μυστικὴ θεωρία καὶ γνώση τοῦ Θεοῦ, ἡ Παναγία μας εἶναι τὸ πρότυπο καὶ ἡ ὁδός. Δὲν εἶναι μόνον ὁδὸς και πρότυπο για αὐτοὺς ποὺ ζοῦν στὸν κόσμο, μὲ παρθενία καὶ σεμνὸ γάμο, γιὰ τὶς μητέρες, ἀλλὰ εἶναι πρότυπο καὶ γιὰ τοὺς ἱερῶς ἡσυχάζοντες.

Ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστιανοῦ - Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστιανοῦ πρέπει νὰ εἶναι λεπτή, νὰ εἶναι εὐαίσθητη, νὰ εἶναι αἰσθηματική, νὰ πετάει, ὅλο νὰ πετάει, νὰ ζεῖ μὲς στὰ ὄνειρα. Νὰ πετάει μὲς τ’ ἄπειρο, μὲς τ’ ἄστρα, μὲς τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ, μὲς τὴ σιωπή.

Ὅποιος θέλει νὰ γίνει Χριστιανός, πρέπει πρῶτα νὰ γίνει ποιητῆς. Αὐτὸ εἶναι. Πρέπει νὰ πονάεις. Ν’ ἀγαπάεις καὶ νὰ πονάεις. Νὰ πονάεις γι’ αὐτὸν ποὺ ἀγαπάεις. Ἡ ἀγάπη κάνει κόπο γιὰ τὸν ἀγαπημένο. Ὅλη νύχτα τρέχει, ἀγρυπνεῖ, ματώνει τὰ πόδια, γιὰ νὰ συναντηθεῖ μὲ τὸν ἀγαπημένο. Κάνει θυσίες, δὲν λογαριάζει τίποτε, οὔτε ἀπειλές, οὔτε δυσκολίες, ἐξαιτίας τῆς ἀγάπης. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ εἶναι ἄλλο πράγμα, ἀπείρως ἀνώτερο.

Λόγοι Αγίου Νεκταρίου για Προσευχή, Αγάπη, Ειρήνη, Ταπείνωση, Δοξολογία

Πειρασμοί

Οἱ πειρασμοὶ παραχωροῦνται γιὰ νὰ φανερωθοῦν τὰ κρυμμένα πάθη, νὰ καταπολεμηθοῦν κι ἔτσι νὰ θεραπευθεῖ ἡ ψυχή. Εἶναι καὶ αὐτοὶ δεῖγμα τοῦ θείου ἐλέους. Γι᾿ αὐτὸ ἄφησε μὲ ἐμπιστοσύνη τὸν ἑαυτό σου στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ καὶ ζήτησε τὴ βοήθειά Του, ὥστε νὰ σὲ δυναμώσει στὸν ἀγώνα σου.

Ἡ ἐλπίδα στὸ Θεὸ δὲν ὁδηγεῖ ποτὲ στὴν ἀπελπισία. Οἱ πειρασμοὶ φέρνουν ταπεινοφροσύνη. Ὁ Θεὸς ξέρει τὴν ἀντοχὴ τοῦ καθενός μας καὶ παραχωρεῖ τοὺς πειρασμοὺς κατὰ τὸ μέτρο τῶν δυνάμεών μας. Νὰ φροντίζουμε ὅμως κι ἐμεῖς νὰ εἴμαστε ἄγρυπνοι καὶ προσεκτικοί, γιὰ νὰ μὴ βάλουμε μόνοι μας τὸν ἑαυτό μας σὲ πειρασμό.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: «Καλύτερα να πλανάσαι μαζί με την εκκλησία, παρά να κάμνεις το σωστό και να ‘σαι εκτός εκκλησίας»

Μητρ. Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιος σε ραδ. Εκπομπή «Επερώτησον τον πατέρα σου» για την υπακοή στην Εκκλησία – 4/4/2020

Ερώτημα ακροατή: 

Η υπακοή είναι πιο πάνω από την ομολογία της πίστης μας; Ας πούμε, εάν βγει τώρα διάταγμα την Μεγάλη Εβδομάδα να παραμείνουν κλειστές οι εκκλησίες, εμείς γιατί να κάμνουμε υπακοή και να μην διαμαρτυρηθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας;

Πανιερώτατος: 

Κοίταξε, η υπακοή είναι πάνω από όλα. Και εάν διαβάσεις τους λόγους του Αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη, του μεγάλου αυτού σύγχρονου αγίου, θα δεις ότι η υπακοή είναι πάνω απ΄όλα. Πάνω απ΄ όλα είναι η υπακοή, διότι η υπακοή σημαίνει ταπείνωση. Ακόμη και πάνω από το μαρτύριο.

Η αρχή της ζωής και η θεραπεία των παθών κατά την Ορθόδοξη Παράδοση

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

Δεκατέσσερα ὑπαρξιακά ἐρωτήματα

Ἡ θεολογική ἀπάντησή τους

Δημήτριος Τσελεγγίδης (Καθηγητής Δογματικῆς Θεολογίας Α.Π.Θ) 

✨ 7ο Ἐρώτημα:

«Ἀπό πότε ἀρχίζουν ἡ ζωή, οἱ ἀρετές καί τά πάθη στόν ἄνθρωπο; Ἀπό ποῦ προέρχονται καί πῶς θεραπεύονται ἀποτελεσματικά;»

---

📖 1. Πότε ἀρχίζει ἡ ζωή;

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή και την Πατερική Παράδοση, η ανθρώπινη ζωή αρχίζει από τη στιγμή της σύλληψης.

«Ἐξ ἐμβρύου κοιλίας μου, Θεὸς μου εἶ σύ» (Ψαλμ. 21,11)
«Πρὶν σε πλάσω ἐν κοιλίᾳ, ἐπέγνων σε» (Ἰερεμίας 1,5)

Ο άνθρωπος από την πρώτη στιγμή της υπάρξεώς του φέρει μέσα του το “κατ’ εἰκόνα” του Θεού — δώρο θείας προελεύσεως, που φέρει τη δυνατότητα για τις αρετές (π.χ. αγάπη, πραότητα, εγκράτεια, ταπείνωση).