Θαύματα της Θείας Λειτουργίας – Αληθινές Αποκαλύψεις και Ιερές Οπτασίες

Ο δύσπιστος μοναχός

ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού ή άπλά σύμβολα και τύποι.

Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της όποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τούς λογισμούς της απιστίας.

Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα εξής:

Ο Άγιος Γέροντας Ιερώνυμος της Σίμωνος Πέτρας – Ο λειτουργός που αιωρούνταν στη Θεία Λειτουργία

Ο λειτουργός που αιωρούνταν ενώ τελούσε τη Θεία Λειτουργία

Από το 1931, ο μακαριστός ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, Αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος, υπηρετούσε ως πνευματικός στο μετόχι της Μονής, στην Ανάληψη της Αθήνας.
Ήταν, όπως έλεγαν πολλοί, οικονομία Θεού να βρίσκεται στην πρωτεύουσα, ώστε να λάμψει η αγιότητά του και να οδηγηθούν πλήθος ψυχών στη μετάνοια και τη σωτηρία.

---

Ο λειτουργός του Ουρανού

Τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
Όταν ιερουργούσε, το πρόσωπό του έλαμπε, και πολλοί πίστευαν πως δεν πατούσε στη γη.

Παιδιά που παρακολουθούσαν τις Θείες Λειτουργίες του φώναζαν:

«Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε, ο γέροντας δεν πατάει στη γη!»

Η Ευωδία της Χάριτος – Θαυμαστά Γεγονότα από τη Ζωή του Παπα-Δημήτρη

Ο ΠΑΠΑ - ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975), ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας, όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες και εμπειρίες. Διηγείται ο ίδιος:

Κάποτε, στη μεγάλη είσοδο, κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη, είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι, πού χάθηκε σαν σκιά. 

Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας, πού άρχισε νά κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών, είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι νά στέκεται μπροστά στην προσκομιδή, και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" .

Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. Τι ευλογία Θεού!

«Πύρινες Φλόγες προς τον Ουρανό» — Η Θεία Λειτουργία του Οσίου Γέροντος Πορφυρίου στα Καλλίσια

Ο Όσιος Γέροντας Πορφύριος (1991), ή γνωστή σύγχρονη όσιακή μορφή, ήταν και «ουρανοβάμων» λειτουργός, όπως φανερώνει το ακόλουθο περιστατικό.

'Όταν κάποτε λειτουργούσε στον άγιο Νικόλαο, στα Καλλίσια, δεκάδες πιστοί είδαν νά βγαίνουν αναρίθμητες πύρινες φλόγες από τη σκεπή της Εκκλησίας και ν' ανεβαίνουν στον ουρανό.

'Όλοι έμειναν άναυδοι. δεν μπορούσαν νά πιστέψουν στα μάτια τους.

Καθένας έδινε τη δική του εξήγηση στο γεγονός, γι' αυτό ρώτησαν τον παππούλη .Τι ήταν άραγε αυτές οι πύρινες Φλόγες. Κι εκείνος ταπεινά απέδωσε το γεγονός στην πίστη των άλλων: δεν είναι τίποτα, ευλογημένοι, απάντησε λακωνικά. Ή μεγάλη πίστη των ψαλτάδων...

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Θαύματα καὶ Ἀποκαλύψεις ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία (Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου – Ωρωπού Ἀττικῆς)

Γιατί νηστεύουμε το λάδι και τρώμε ελιές;

Του Φουντούλη Ιωάννη (✝)

Η παλιά καί αληθινή νηστεία συνίσταται στήν πλήρη αποχή τροφής ή στήν ξηροφαγία.

Επειδή όμως αυτή δέν είναι δυνατόν νά τηρηθεί στίς μεγάλες περιόδους τών νηστειών τού εκκλησιαστικού έτους, λόγω δύσκολων συνθηκών 

ζωής ή έλλειψης ζήλου, έχουν στήν πράξη επινοηθεί διάφορες διευκολύνσεις, ώστε νά είναι δυνατή η εφαρμογή τής νηστείας από όλους τούς πιστούς. Στήν αρχαία εποχή οι χριστιανοί μετά τήν ενάτη ώρα (3 μ.μ.) τών νηστήσιμων ημερών κατέλυαν μόνο νερό καί ψωμί.

Θαύματα και Θεία Λειτουργία: Η καθαρτική θεία δύναμη

Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος, χωρίς νά βγαίνει καθόλου από το κελί του. για χάρη του, ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. 

.

Ο διάβολος, ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου, θέλησε νά τον πειράξει. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο, πού του είπε:

Επιτρέπονται εικονογραφήσεις τού Ιησού Χριστού με χαρακτηριστικά άλλων φυλών;

Αγίου και Μεγάλου Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως

Ερώτηση 205η

Για τη διαμόρφωση και το χαρακτήρα των Αγίων εικόνων.

Θέτουν, είπες, το ερώτημα οι θρασύτεροι και κακόπιστοι από τους Εικονομάχους και που θεωρούν σοφία το περίεργο: "Ποια από τις εικόνες του Χριστού είναι αληθινή; Εκείνη που έχουν οι Ρωμαίοι, ή αυτή 

που ζωγραφίζουν οι Ινδοί, ή αυτή που ζωγραφίζεται από τους Ειδωλολάτρες [*] ή τους Αιγυπτίους; γιατί αυτές δεν μοιάζουν η μία στην άλλη, και όποια από αυτές χαρακτηρίσει κάποιος αληθινή, είναι φανερό ότι διαγράφει τις υπόλοιπες".

Ἐπιτρέπεται λαϊκός νά κάνει κήρυγμα μέσα στήν ἐκκλησία κατά τη διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας;

Ὁ ΞΔ΄ (64ος ) κανόνας τῆς Στ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὁρίζει ρητῶς ὅτι «οὐ χρή δημοσίᾳ λαϊκόν, λόγον κινεῖν ἤ διδάσκειν» (1) δηλαδή, ὅπως ἑρμηνεύει ὁ ἅγιος Νικόδημος, «ἐμποδίζει ὁ παρών κανών, κανένας Λαϊκός νά μη διδάσκη ὡς διδάσκαλος παρρησίᾳ καί ἐπ’ Ἐκκλησίας, 

ἀλλά μᾶλλον αὐτός νά διδάσκεται ἀπό ἐκείνους πού ἔλαβον τό τῆς διδασκαλίας χάρισμα..» (2). Τό σημαντικό ὅμως δέν εἶναι τό ἄν ἀπαγορεύεται ἤ ὄχι, διότι οἱ κανόνες δέν εἶναι ἁπλές νομικές διατάξεις, ἀλλά τό γιατί ἀπαγορεύεται.

Η Μεσοπεντηκοστή

Σε λίγους πιστούς είναι γνωστή η εορτή, αυτή. Εκτός από τους ιερείς και μερικούς άλλους χριστιανούς, που έχουν ένα στενότερο σύνδεσμο με την Εκκλησία μας, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή της.

Λίγοι είναι εκείνοι που εκκλησιάζονται κατ’ αύτη και οι περισσότεροι δεν υποπτεύονται καν, ότι την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μία μεγάλη δεσποτική εορτή, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής.

Η Εορτή της Μεσοπεντηκοστής

Την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μας μία μεγάλη δεσποτική εορτή, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής.  

Τα βυζαντινά χρόνια, η εορτή της Μεσοπεντηκοστής ήταν η μεγάλη εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και συνέτρεχαν κατ’ αυτή στον μεγάλο ναό πλήθη λαού. 

Δεν έχει κανείς παρά να ανοίξει την Έκθεση της Βασιλείου Τάξεως (Κεφ. 26) του Κωνσταντίνου Πορφυρογεννήτου για να δει το επίσημο τυπικό του εορτασμού, όπως ετελείτο μέχρι την Μεσοπεντηκοστή του έτους 903 μ.Χ. στον ναό του Αγίου Μωκίου στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι δηλαδή την ημέρα που έγινε η απόπειρα κατά της ζωής του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ’ του Σοφού (11 Μαΐου 903 μ.Χ.).

Τί εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία; (Β΄ μέρος, ἐρωτήσεις)– Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων… [23η Πνευματικὴ Σύναξη]

 

26.04.2023

Τί εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία; Α΄ μέρος – Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων… 23η Πνευματικὴ Σύναξη

Ἡ KΓ’ Πνευματικὴ Σύναξη Διαλόγου μὲ τὸν Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο, πραγματοποιήθηκε στις 26 Ἀπριλίου, 2023 στὸν ἱερὸ ναὸ Παναγίας Χρυσελεούσης στὴν κοινότητα Ἀκακίου τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου.

Θαύματα και Θεία Λειτουργία: «Βρισκόσουν στον αέρα, γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι»

Ο ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ 'Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του άγίου Σάββα, στα .Ιεροσόλυμα:

Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός.

Ήταν τύπος αληθινού μοναχού, απλός, άκακος, απονήρευτος, μειλίχιος και ταπεινός.

π. Γεώργιος Κουγιουμτζόγλου - Πῶς προετοιμαζόμαστε γιά τή Θεία Κοινωνία

Γιά νά συμμετάσχουμε στό «γάμο» τῆς Θείας Λειτουργίας, ὅπου προσφέρεται τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας – χωρίς τό ὁποῖο δέν μποροῦμε νά ἔχουμε ζωήν αἰώνιον (Ἰω. στ’ 54) – χρειάζεται ὁπωσδήποτε προετοιμασία· χρειάζεται ἔνδυμα «γάμου». «Καί ἔνδυμα οὐκ ἔχω ἵνα εἰσέλθω ἐν αὐτῷ» (Ἐξαποστειλάριο Μ. Ἑβδομάδας), διότι συνεχῶς χάνουμε, προδίδουμε καί κατασπιλώνουμε τό λευκό ἔνδυμα τῆς βαπτίσεώς μας.

Γι’ αὐτό ὁ φιλάνθρωπος Κύριος μᾶς ἔδωσε καί δεύτερο βάπτισμα, συγκαταβαίνοντας στήν ἀδυναμία μας· μᾶς ἔδωσε τό Μυστήριο τῆς Μετανοίας καί Ἐξομολογήσεως. Μ’ αὐτό ἀποκτοῦμε καί πάλι τή δυνατότητα κοινωνίας μέ τόν Κύριό μας, μετέχοντας στό «γάμο» καί μεταλαμβάνοντας τό Σῶμα καί τό Αἷμα Του.

π. Γεώργιος Κουγιουμτζόγλου - Πότε πρέπει να είμαστε όρθιοι εντός του Ιερού Ναού ;

Ἡ στάση πού θά τηρήσουμε στή Λατρεία δέν καθορίζεται ἀπό τή δική μας προσωπική εὐλάβεια καί διάθεση, ἀλλά ἀπό τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἀνάλογα μέ τό νόημα πού δίδει σέ κάθε λειτουργική στάση καί σέ κάθε λατρευτική στιγμή.

Στή χειροτονία του ὁ Διάκονος κλίνει τό ἕνα γόνατο· ὁ Πρεσβύτερος τά δύο. Στή Μεγάλη Τεσσαρακοστή καί στήν ἡμέρα τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καθορίζεται ὁ χρόνος καί ὁ ἀριθμός τῶν γονυκλισιῶν. Στόν Ἑσπερινό τῆς Πεντηκοστῆς καθορίζεται μέ «παραγγέλματα» ἡ γονυκλισία καί ἡ ἔγερση κ.λπ.

Σχόλια στη Θεία Λειτουργία: Δίπτυχα - "Μνήσθητι Κύριε ... "

Η θεία Λειτουργία ως ανάμνηση της ζωής του Χριστού είναι συγχρόνως και ανάμνηση της ζωής εκείνων που μέσα τους ζούσε ο Χριστός.

Μπροστά στο σώμα και το αίμα του Κυρίου, ο ιερέας ενώνει τη θριαμβεύουσα (ουράνια) με τη στρατευόμενη (επίγεια) εκκλησία. Μνημονεύει όλα τα μέλη της, από τους προφήτες τής Παλαιάς Διαθήκης μέχρι τους χριστιανούς που ζουν τώρα.

Σχόλια στη Θεία Λειτουργία: Ύψωση - Μετάληψη - Απόλυση

Ύψωση - Μετάληψη

Σε μια ατμόσφαιρα έντονης αίσθησης του ελέους του Θεού βαδίζουμε "προς θείαν κοινωνίαν". Το "Πάτερ ημών", η ευλογία από τον ιερέα και η κεφαλοκλισία, μας προετοιμάζουν ακόμη πιο πολύ.

Ο ιερέας θα πάρει στα χέρια του τον άγιον άρτον και θα εκφωνήσει "τα άγια τοις αγίοις". Στη συνέχεια θα τον τεμαχίσει σε τέσσερα μέρη και θα τοποθετήσει το ένα μέρος στο άγιο Ποτήριο. Θα προσθέσει το "ζέον" (το ζεστό νερό) και θ' αρχίσει τις ευχές "προ της Θείας Μεταλήψεως".

Απαντήσεις σε ερωτήματα για τον Μεγάλο Αγιασμό

Ο Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Καθηγητής Παναγιώτης Σκαλτσής δίδει απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με την ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού των Θεοφανείων.

Πηγή: pemptousia

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης: «Ο πονηρός κάνει πολύ μεγάλο πόλεμο να μας αποσπάσει, ώστε να μην προσευχηθούμε»

Να παρακολουθούμε προσεκτικά τη Θεία Λειτουργία, να μη μιλάμε και να προσευχόμαστε νοερά. Ο πονηρός κάνει πολύ μεγάλο πόλεμο να μας αποσπάσει, ώστε να μην προσευχηθούμε.

Στο «Πρόσχωμεν» θα ζητάμε από τον Κύριο, γιατί εκείνη τη στιγμή βγαίνει στην Ωραία Πύλη και περιμένει να του ζητήσουμε, ώστε να μας βοηθήσει.

Το «Πιστεύω» καλύτερα να το λέμε από μέσα μας, να μην ενοχλούμε τούς άλλους.

Ερμηνεία της Θείας Λειτουργίας