Ο Άγιος Νεκτάριος ο εν Αιγίνη

Μία εργασία του εκπαιδευτικού Θεολόγου-Φιλολόγου π. Γεωργίου Δορμπαράκη προς τους μαθητές.

π. Γεώργιος Δορμπαράκης: «Πώς ζούσε την παρουσία των αγίων ο Γέροντας Παΐσιος»

Γέροντα Πορφύριε, τι λέγατε στην συνάντηση σας με τον Γέροντα Παΐσιο; - «Τίποτα! Λέγαμε την ευχή»

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δορμπαράκης

«Επισκέφτηκε κάποτε τον Γέροντα Πορφύριο ο Γέρων Παΐσιος στο Μήλεσι και έμεινε μαζί του αρκετή ώρα στο πρώτο σπιτάκι με τους τσιμεντόλιθους, στο οποίο έμενε τότε ο Γέρων Πορφύριος. 

Όταν έφυγε ο Γέρων Παΐσιος κάποιος ρώτησε τον Γέροντα Πορφύριο με περιέργεια: Τι είπατε, Γέροντα; Και ο Γέρων Πορφύριος απάντησε: Τίποτα! Λέγαμε την ευχή» 

(Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου, Διδαχές και Αλληλογραφία, εκδ. Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι).

Συμπορευθώμεν Αυτώ: Μεγάλη Πέμπτη

Την Μεγάλη Πέμπτη η εκκλησία μας ενθυμείται τέσσερα πολύ σημαντικά γεγονότα: τον Ιερό Νιπτήρα, τον Μυστικό Δείπνο, την Προσευχή του Χριστού και των Μαθητών στο Όρος των Ελαιών και την Προδοσία του Ιούδα. 

Συμπορευθώμεν Αυτώ: Μεγάλη Τετάρτη

Με την Μεγάλη Τετάρτη κλείνει ένας κύκλος προετοιμασίας για τα πάθη του Κυρίου. Κεντρικό πρόσωπο της ημέρας είναι η πόρνη του Ευαγγελίου, η οποία εμφανίζεται πλήρως μετανοημένη ενώπιον του Χριστού και προσφέρεται να του πλύνει τα πόδια, χρησιμοποιώντας μάλιστα ένα πολύ ακριβό άρωμα, αλλά και τα μαλλιά της ως πετσέτα για να τα σκουπίσει. 

Συμπορευθώμεν Αυτώ: Μεγάλη Τρίτη

Η πορεία μας μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα συνεχίζεται με μία ακόμη παραβολή, αυτή των δέκα Παρθένων. Στην γνωστή αυτή παραβολή βλέπουμε δέκα γυναίκες, οι οποίες έχουν αγωνιστεί πολλά χρόνια να απέχουν από τις σαρκικές ηδονές διατηρώντας την παρθενία τους. 

Παρατηρούμε όμως, ότι παρόλο που και οι δέκα έκαναν την δύσκολη αυτή άσκηση επί πολλά χρόνια, μόνο οι πέντε από αυτές, ήταν φρόνιμες και είχαν αληθινό πόθο Χριστού. 

Συμπορευθώμεν Αυτώ: Μεγάλη Δευτέρα

Η Εκκλησία αφιερώνει τις πρώτες μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας στις παραβολές του Κυρίου, οι οποίες μπορούν να μας θέσουν σε μια εγρήγορση, να μας καλλιεργήσουν ως προς τη δεκτικότητά μας, για να μπορέσουμε να εισέλθουμε στη συνέχεια στα Πάθη και στην Ανάσταση του Χριστού. 

Τη Μεγάλη Δευτέρα, στην υμνολογία της Εκκλησίας, ο Χριστός ταυτίζεται με την έννοια του Νυμφίου, του γαμπρού, του αγαπημένου. Μόνο ο Χριστός είναι αυτός που μπορεί να θρέψει τον άνθρωπο, να τον οδηγήσει στη Σωτηρία και στην πληρότητα.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Δορμπαράκης - Πώς αποφεύγουμε την κατάθλιψη!

«Σε νέα χήρα που ήταν πολύ λυπημένη, ο όσιος Γέροντας Πορφύριος έδωσε οδηγίες να εργάζεται εντατικά, για να μπορέσει να αποφύγει την κατάθλιψη που την απειλούσε. Με την εργασιοθεραπεία και την προσευχή, που της συνέστησε ο όσιος, είχε εκπληκτικά αποτελέσματα. 

Η θλίψη της μεταβλήθηκε σε εσωτερική γαλήνη και χαρά, μέχρι σημείου που να διερωτάται μήπως παραφρόνησε. Ο Γέροντας την καθησύχασε και την διαβεβαίωσε ότι η πνευματική χαρά της προέρχεται από τη χάρη του Χριστού που έλαβε» (Όσιος Πορφύριος καυσοκαλυβίτης, από βιβλίο: Ανθολόγιο Συμβουλών, έκδ. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Μήλεσι Αττικής).

Ο άγιος ιερομάρτυς Χαραλάμπης (10 Φεβρουαρίου)

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δορμπαράκη

«Ο άγιος Χαραλάμπης έζησε επί της βασιλείας του Σεβήρου, όταν ηγεμόνευε ο Λουκιανός στην πόλη της Μαγνησίας. Επειδή ήταν ιερέας των Χριστιανών και δίδασκε την οδό της αληθείας, οι τύραννοι πρόσταξαν να τον ξεντύσουν από την ιερατική του στολή κι έπειτα να γδάρουν όλο το δέρμα του σώματός του. 

Καθώς λοιπόν ο ηγεμόνας τον έβλεπε να υπομένει καρτερικά τα βασανιστήρια, εξοργίστηκε και επιχείρησε να ξέσει τον άγιο με τα δικά του χέρια, οπότε αμέσως αποκόπηκαν τα χέρια του και έμειναν μετέωρα στο σώμα του μάρτυρα.

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης: «῞Οταν εύχεσθε σε κάποιον να του λέτε: Σου ευχόμαστε χρόνια πολλά και ευάρεστα στον Θεό»

Του πατρός Γεωργίου Δορμπαράκη

Μέ την έναρξη κάθε καινούργιας χρονιάς η ευχή που κυριαρχεί στις σχέσεις των ανθρώπων είναι: “Χρόνια πολλά και καλή χρονιά” ᾽Ακριβώς λοιπόν την ευχή αυτή θα σχολιάσουμε, δεδομένου ότι τις περισσότερες φορές τη λέμε, αλλά χωρίς να τη βλέπουμε στις χριστιανικές της διαστάσεις. 

Βοηθό στον ορθό προσανατολισμό των σκέψεών μας θα έχουμε τον αγιασμένο Γέροντα Παΐσιο μέσα από ένα μικρό λόγιό του. “῞Οταν εύχεσθε σε κάποιον να του λέτε: Σου ευχόμαστε χρόνια πολλά και ευάρεστα στον Θεό” (ιερομ. Χριστοδούλου, ῾Ο Γέρων Παΐσιος, σελ. 237).

«Πάντα τόν χρόνον, ἡ νηστεία ὠφέλιμός ἐστι...»

«Πάντα τόν χρόνον, ἡ νηστεία ὠφέλιμός ἐστι, τοῖς αἱρουμένοις καί ποιοῦσιν αὐτήν· οὔτε γάρ ἐπήρεια δαιμόνων, κατατολμᾶ τοῦ νηστεύοντος, ἀλλά καί οἱ φύλακες τῆς ζωῆς ἡμῶν Ἄγγελοι, φιλοπονώτερον παραμένουσι τοῖς διά νηστείας ἡμῖν κεκαθαρμένοις». 

(Ἰδιόμελον, ἦχος γ΄, ἀπό τά ἀπόστιχα τῶν Αἴνων) 

(Γιά ὅλον τον χρόνο ἡ νηστεία εἶναι ὠφέλιμη, σ’ ἐκείνους πού τήν ἐπιλέγουν καί τήν πραγματοποιοῦν. Γιατί οὔτε οἱ δαίμονες τολμοῦν νά ἐπηρεάσουν ἀρνητικά αὐτόν πού νηστεύει, ἀλλά καί οἱ φύλακες τῆς ζωῆς μας Ἄγγελοι παραμένουν μέ μεγαλύτερη διάθεση καί φροντίδα κοντά σέ μᾶς πού ἔχουμε καθαριστεῖ μέ τή νηστεία).

Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός - Ο άνθρωπος της υπομονής, ο δεύτερος Ιώβ

«Αὐτός ὁ πασίγνωστος καί καρτερόψυχος ὅσιος εἶχε ἐπίγεια πατρίδα τή μεγαλόνησο Κρήτη, καί μάλιστα τήν ἁγιοτόκο Κίσαμο. 

Γεννήθηκε κατά τό σωτήριο ἔτος 1890 στό Σηρικάριο τῆς ἐπαρχίας

Κισάμου, ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς, τόν Ἰωάννη καί τή Γλυκερία Τζανακάκη, παίρνοντας κατά τό θεῖο βάπτισμα τό ὄνομα Νικόλαος.
Παιδί ἀκόμα, δυστυχῶς, ἔμεινε ὀρφανός καί διαπαιδαγωγήθηκε ἀπό τόν

Ιστορίες από την εξομολόγηση: «Κανονικά Την Ευχή!»

Ο π. Γεώργιος Δορμπαράκης αφηγείται μια συγκλονιστική ιστορία από τα τόσα που έχει ζήσει μέσα από το Μυστήριο της εξομολόγησης.

Τους είδε να μπαίνουν στον ναό και χάρηκε πολύ. 

Είχαν παρακαλέσει να τους δει κάποια ιδιαίτερη ώρα που θα μπορούσαν κι εκείνοι και αυτός, και πράγματι ήταν συνεπείς. Σταυροκοπήθηκαν όλοι τους: ο πατέρας, η μάνα, η κόρη τους η δεκάχρονη, κι ο μικρός τους γιος, ο Νικολάκης, πέντε ετών.

Εἶπε δὲ ὁ Θεός: Ἄφρον (Λουκ. ιβ΄16-21)

Δορμπαράκης Γεώργιος (Πρωτοπρεσβύτερος)

α. Ἂν ἡ προηγουμένη Κυριακὴ πρόβαλε ὡς πρότυπο ζωῆς πρὸς ἔνταξη στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ τὸν εὔσπλαχνο Σαμαρείτη, τὸν ἀνιδιοτελῆ ἄνθρωπο τῆς ἔμπρακτης ἀγάπης, ἡ σημερινὴ Κυριακὴ προβάλλει τὸ

ἀρνητικὸ κακέκτυπο: τὸν ἄφρονα πλούσιο, τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἡ μόνη ἔγνοια του ἦταν πῶς νὰ ἔχει καὶ νὰ κατέχει τὰ ὑλικά του ἀγαθά, πῶς νὰ αὐξάνει τὰ γεννήματά του, σὲ βαθμὸ τέτοιο, ποὺ τελικῶς νὰ δυστυχεῖ μέσα στὴν ὑποτιθέμενη «εὐτυχία» του: ἡ καρποφορία τῶν χωραφιῶν

π. Γεώργιος Δορμπαράκης - «Ιστορίες καινές και παλαιές, με φόντο το πετραχήλι...»

Παρουσίαση του βιβλίου του π. Γεωργίου Δορμπαράκη.

π. Γεώργιος Δορμπαράκης - Ιστορίες από την Εξομολόγηση: Ο… «Πολυσέλιδος»!

Με την άκρη του ματιού του, καθώς συνομιλούσε με μία κυρία που του διεκτραγωδούσε τον πόνο της για το άρρωστο εγγονάκι της, τον είδε να μπαίνει στον ναό κάνοντας τον σταυρό του. 

«Θεέ μου, βόηθα με!», έστρεψε νοερά το βλέμμα του ο ιερέας στον Ουρανό.

Ο μεσήλικας κύριος που επισκεπτόταν τον πνευματικό κάθε φορά που έφθανε στην Αθήνα από τα βορεινά της Πατρίδας, του προκαλούσε

Η πάλη των παθών και η ειρήνη της Παναγίας

π. Γεώργιος Δορμπαράκης

῾Παθῶν με ταράττουσι προσβολαί, πολλῆς ἀθυμίας ἐμπιπλῶσαί μου τήν ψυχήν· εἰρήνευσον Κόρη τῇ γαλήνῃ, τῇ τοῦ Υἱοῦ καί Θεοῦ σου Πανάμωμε᾽.

(Μέ ταράζουν οἱ ἐπιθέσεις τῶν παθῶν, γεμίζοντάς μου τήν ψυχή ἀπό πολλή ἀθυμία. Δῶσε μου τήν εἰρήνη, Πανάμωμη Κόρη, μέ τήν γαλήνη πού δίνει ὁ Υἱός καί Θεός σου).

᾽Απόλυτα γνώστης τῆς χριστιανικῆς ἀνθρωπολογίας ὁ ἅγιος ὑμνογράφος καί ἔμπειρος τῆς πνευματικῆς ζωῆς δέν ὡραιοποιεῖ τήν χριστιανική ζωή οὔτε ἀποκρύπτει κάτι ἀπό ὅ,τι συμβαίνει μέσα στήν ψυχή τοῦ πιστοῦ πού ἐκπροσωπεῖ: παλεύει μέ τά πάθη του, τά ὁποῖα νιώθει ὅτι λειτουργοῦν ἐνάντια στήν ὕπαρξή του εἴτε μέ τήν μορφή τῆς

Το πρόβλημα της διάλυσης των γάμων - Ομιλεί ο π. Γεώργιος Δορμπαράκης.

Ιστορίες από το Εξομολογητάρι και όχι μόνο ...

Ο... σκανδαλισμός της γερόντισσας!

Η Θεία Λειτουργία της Κυριακής μόλις είχε τελειώσει. Η ατμόσφαιρα στον ναό ήταν διάχυτη από την Χάρη του Θεού. Η οσμή ευωδίας από το λιβάνι και το κερί είχαν διαποτίσει ακόμα και τους τοίχους. 

Κοντά στους ιστορημένους Αγίους που σε αγκάλιαζαν από παντού, ένοιωθες ότι κολυμπάς στο ... μέλι. Μελωμένες πράγματι και οι αγιογραφίες. Ποιος ξέρει τι συνέβαινε στην πραγματικότητα, κι' ένα μικρό παιδάκι στην αγκαλιά του πατέρα του που πάσχιζε να το φέρει

Από την υμνολογία του Οσίου Θεοδώρου του ηγιασμένου (16 Μαΐου)

Ο άγιος Θεοφάνης δεν παύει να εξυμνεί τη διάθεση υπακοής του οσίου Θεοδώρου, υπακοής βεβαίως στον Πνευματικό του πατέρα οσίου Παχωμίου του μεγάλου, στην πραγματικότητα όμως υπακοής στον ίδιο τον Κύριο. 

Το αγωνιστικό φρόνημά του προκειμένου να τηρεί το θέλημα του Θεού ήταν εξαιρετικό, τόσο που ο υμνογράφος μας τον χαρακτηρίζει ως μάρτυρα.