Ο Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας είναι από τις πιο φωτεινές μορφές της Ορθοδοξίας και ένας από τους μεγάλους στύλους της ασκητικής ζωής. Η ίδια η γέννησή του, σύμφωνα με την αγιολογική παράδοση, προαναγγέλθηκε με ένα θαυμαστό όραμα, γεμάτο παρηγοριά και ελπίδα.
Γονείς ευλαβείς, αλλά δοκιμασμένοι
Ο Ευθύμιος, ο «ουράνιος πολίτης», ήταν γιος γονέων που ονομάζονταν Παύλος και Διονυσία, άνθρωποι ευγενικής καταγωγής και στολισμένοι με κάθε θεάρεστη αρετή. Πατρίδα και κατοικία τους ήταν η Μελιτηνή, η ξακουστή μητρόπολη των Αρμενίων.
Η μακαρία Διονυσία έζησε αρκετά χρόνια με τον άνδρα της, όμως ήταν στείρα και δεν γεννούσε παιδί. Γι’ αυτό και οι δύο ζούσαν με μεγάλη λύπη, και για πολύ καιρό αγωνίζονταν με προσευχή, παρακαλώντας τον Θεό να τους χαρίσει παιδί.
Η προσευχή στον Άγιο Πολύευκτο
Μη βρίσκοντας ανθρώπινη λύση στο πρόβλημά τους, κατέφυγαν στη θεία βοήθεια. Πήγαν κοντά στην πόλη, στον ιερό ναό του ενδόξου μάρτυρος Πολυεύκτου, και επέμειναν πολλές ημέρες στην προσευχή, όπως διηγούνται οι παλαιοί.
Το όραμα: «Χαρείτε, χαρείτε…»
Μια νύχτα, καθώς προσεύχονταν μόνοι τους, φανερώθηκε σ’ αυτούς κάποιο όραμα και τους είπε:
«Χαρείτε, χαρείτε· γιατί ο Θεός σας χάρισε παιδί, το οποίο θα ονομάζεται με όνομα χαράς. Διότι με τη γέννησή του, ο Θεός θα χαρίσει χαρά στις Εκκλησίες Του».
Οι δύο γονείς σημείωσαν την ώρα της οπτασίας και επέστρεψαν στο σπίτι τους. Και από τον καιρό της σύλληψης κατάλαβαν πως το όραμα ήταν αληθινό.
Η γέννηση και το όνομα του Αγίου
Όταν γεννήθηκε το παιδί, το ονόμασαν Ευθύμιο (που σημαίνει χαρά), και υποσχέθηκαν να το αφιερώσουν στον Θεό.
Γεννήθηκε, σύμφωνα με την παράδοση, τον μήνα Αύγουστο, κατά το τέταρτο έτος της βασιλείας του Γρατιανού (367–383).
Η χαρά της Εκκλησίας
Το όραμα δεν αφορούσε μόνο τους γονείς· είχε βαθύτερο νόημα. Η Εκκλησία περνούσε μακρές περιόδους θλίψης και διωγμών, ιδιαίτερα εξαιτίας των αιρέσεων, όπως ο Αρειανισμός.
Γι’ αυτό και τονίζεται πως ο Ευθύμιος, που το όνομά του σημαίνει «χαρά», έγινε άνθρωπος που μεταγενέστερα μετέβαλε τις θλίψεις των Εκκλησιών σε ευφροσύνη.
Η αφιέρωση στον Θεό
Όταν ο Άγιος ήταν ακόμη παιδί, ο πατέρας του Παύλος πέθανε. Τότε η μητέρα του, η μακαρία Διονυσία, με τη βοήθεια του αδελφού της Ευδοξίου, τον οδήγησε στον επίσκοπο Οτρείο της Μελιτηνής, ώστε να εκπληρωθεί η υπόσχεση της αφιερώσεως στον Θεό.
Ο επίσκοπος, ακούγοντας το όραμα και βλέποντας το παιδί, είπε:
«Αληθινά, το Πνεύμα του Θεού αναπαύθηκε επάνω σ’ αυτό το παιδί».
Στη συνέχεια τον βάπτισε και τον χειροθέτησε αναγνώστη του ναού, ενώ τη μητέρα του τη χειροτόνησε διακόνισσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου